islam

üniversitedeyken müslüman kadın arkadaşlarıma sürekli ateizmi tebliğ ettim,
yıllarca,
bıkmadan, usanmadan.

benim için hep "çok iyi bir insansın bir de müslüman olsan." deyip durdular.

yıllar içinde, aynı yolda oldukları insanlardan çok kazık yeyip gelip benim yanımda ağladılar.

belki bu yanlış bir genelleme ama böyle şeyler yaşandı.

bir gün bir kadın arkadaşımı babası, sevgilisi olduğu için dövdü.

ve yine ben vardım yanında.
ona islam'ı anlattım...
ona kadın erkek eşitliğini anlattım,
ona ödül-ceza ilişkisinden çok gerçek ahlak gerçek namus nedir anlatmaya çalıştım.
anlamadı.
kapandı şimdi
ve mutsuz.

özellikler kadınların bu erk dini nasıl savunduğunu gerçekten anlamıyorum.

ve kadınlara şu soruyu soruyorum;

müzik dinlememenin, makyaj yapmamanın, erkekten bir adım geride olmanın neresi kutsal?
bu size hakaret değil mi?