bugün

ankara

Kızılay sokaklarının aci verdigi sehir. Ben artık ne eylüle gidebilirim ne de sapkaya. Beni biraktigi duraga gidemez hale geldim. O asansorlu ust gecidin karsisindaki zafer dershanesinin onunde bana kendine iyi bak diyip gitmesi. Bi kerecik, son kez sarilmayi bile aklindan gecirmemesi.

Ankara hep boyle bi sehir belkide. Anıların aci verisi yuzunden soguk ve mutsuz bi sehir. insanların gülemedigi, sokakta yururken bile bi anda anilar yuzunden aglayabildigi bi şehir.

En az 3 4 sene daha burdayim. 2 hafta sorsalar kesinlikle burda yaşayacağım derdim. Suan burdan kacmak istiyorum. Olabildigince uzaga.
© copyright 2005 - 2026