sözlük yazarlarının itirafları

Bir zamanlar kararlıydım. Ota ot boka bok derdim. Entelektüel bilgi birikimim vardı bir zamanlar. Kitap okurdum, takip ederdim, araştırıp öğrenmeye fena meyilliydim. Hemen her konuda birkaç kelam edecek sözüm olurdu mutlaka.
Çizerdim, yazardım. Saçmalardım ama o bile keyif verirdi.
Yeni diller öğrenmek isterdim hep, yeni coğrafyalar tanımak, oralarda yaşamak...
Ama şimdi kocaman bir atalet... kocaman bir boşluk. Susuyorum hiçbir şey bilmemezcesine. Dinliyorum yalnızca. Boş boş yürüyorum, anlamsızca etrafa ve insanlara bakıyorum. Hem de o başka başka coğrafyalarda. Elimi kaldırıp hiçbir şey yapasım gelmiyor tembellikten. Düşünmeye bile üşeniyorum bir adım atmaya üşendiğim gibi.
Bu ataletten nasıl kurtulurum bilemiyorum. Bilen varsa en saçma önerileri bile dinlemeye hazırım. Yeşillendirmeniz yeter.