baba evi

Veda etmeme son 15 gün kalan huzurun adresi. "Hem ağlarım hem giderim" lafı neymiş anladım. Günlerdir ağlıyorum.

Şimdi bu son 15 gün 15 yıl sürsün istiyorum. Kahvaltılarımız akşam yemeklerimiz zamansız aksın gitsin istiyorum. Canım ailem ya yeri geldi didişip bağırıştık çoğu zaman hep mutluyduk birarada şimdi evlenip gidiyorum ama bu bi son değil, en büyük şansım yine aynı şehirde olmak.

Ağır hüzün doluyum ellemeyin beni, eşyalarım yeni evime gittiğinden beri ağlıyorum.sevdiğim adamla yeni bir yuva oluşturucağım için çok mutluyum ama baba evinden ayrılmak başka bir şey ya, yaşım 29, hadi şimdi vazgeçtim evlenmekten sizi bırakamam desem 45 yaşıma gelince evlensem bile yine sizi bırakmak ağır gelicek bana, çünkü bu böyle.

Hep evlilik için yaşımın geçtiğini düşünürdüm, 29 yaşındayım 15 gün sonra evleniyorum ve şimdi dediğim tek şey "iyiki"

Çünkü birsürü kız 18inde 22sinde 26sında evleniyor, ailesine doyamadan, hayattan hiçbir şey anlamadan gidiyor, ben çok şükür herşeyi doyasıya yaşadım canım ailemle, yeri geldi didiştik ama hep en kıymetlimsiniz.

Şimdi mesela 40 yaşında olsam ve evlensem yine aileme doyamam, yine hüzünlenirim. Çünkü aileden o yuvadan baba evinden kaç yaşında çıkarsan çık aynı şey, HÜZÜN..

Allahtan mustakbel eşim bana çok destek oluyo, elimi tutuyo, sen nezaman istersen ailenle kalırız uyuruz kahvaltı akşam yemeği her şey işte uzakta değilizki yine hep onlarla oluruz diyo.

Oda kendi baba evinden uzaklaşıyo oda hüzünlü ama işte biz kadınlar daha yoğun yaşıyoruz.

Sağlıklı olduklarını bilmek iyi olduklarını bilmek yeter bana, bu baba evi bu çatı hep benim yuvam asla değişmeyecek, bunun değişmeyeceğini bana hissettiren müstakbel eşime canım anneme bitanecik babama kuzucum ablama ve en çokta Allahıma şükürler olsun..