bugün
- 30 ağustos zafer bayramı7
- 29 ağustos 2026 galatasaray göztepe maçı26
- mustafa kemal atatürk2
- ezilenlerin iktidarını kuran büyük insan34
- seri eksicimin iki entry atlaması2
- radyo fenerbahçe2
- online yazar sayısında azalma2
- gs'ye yapılan torpillere söylenmek2
- gebze fm3
- enayilerin bitik leao'ya 17 m euro maaş vermesi19
- uludağ sözlük ten faşizm'i söküp atacağız23
- güne bir atatürk sözü bırak2
- sarapci koala73
- rafael leao31
- 30 ağustos kurtuluş savaşı'nın sonu2
- sözlük yazarlarının nahları9
- ben geldim naneler8
- salih mirzabeyoğlu5
- arkadaşlar hesabı silicem14
- antipanik12
- aleksey batrakov9
- menzil cemaati ne üretiyor7
- tai lung36
- günün sözü24
- gökçek ailesinin almanya daki milyonluk serveti14
- büyük taarruz4
- velvet23
- fenerbahçe23
- para harcamayı sever misiniz6
- türkiye ekonomide çin'i örnek almalıdır7
- alevilerin atatürk sevgisinin abartılması4
- sözlüğün en sevilen yazarı38
- kıza aşık oldum ne yapacağım4
- bir şey soracağım5
- türkiye18
- galatasaray'ın çok ballı kura çekmesi24
- melih gökçek6
- galatasaray8
- ülke batsa diye hergün dua eden kemalist7
- cem yılmaz'ın kalp krizi geçirmesi3
- hayatı dar eden aile4
- radyo mavi2
- legacy kod2
- futbol9
- türkler ve çinliler iki süper güç olacak7
- sözlük muhaliflerinin fikri yoktur9
- 26 ağustos 2026 olympique lyon fenerbahçe maçı50
- kapadokya27
- ateistlerin yaşama amacı28
- mesih gelse kimsenin inanmayacak olması6
etraf bir anda pis bir duman içinde kalıyor. burnunuzda acı bir barut, yanık kokusu. herkes bağırmaya başlıyor. çığlıklar, ağlamalar, inlemeler... bir yandan kulağınızdaki çınlama devam ederken kendinizi kontrol etmeyi akıl ediyorsunuz. yalnız değilseniz yanınızdakine sarılıyor, onu da bir şekilde kontrol etmeye çalışıyorsunuz. çevrenizdeki insanlar kaçışıyor ama nereye kaçacağınızı dahi bilmiyorsunuz. her yerde kan izleri, taşlar, camlar var... kulağınızdaki çınlamanın yanına bir de siren sesleri ekleniyor. etrafta gördüğünüz insanlar üniformalı olmaya başlıyor. ya eli silahlı özel kuvvetler ya da sağlık ekibi... gözünüzü açtığınızda hastane odasında alıyorsunuz soluğu. oysa ABC123 numaralı uçuşun hazırlıkları devam ediyordu. birilerine bir şeyleri götürmeniz, iletmeniz lazımdı. herkes sevdiğine, evine kavuşsun diye mesai/dinlenme saatlerini görmeden çalıştığınız o koskoca terminal şimdi bir film sahnesinden farksız.
ertesi gün orada bir şey yaşanmamış gibi işine gidenler ise yüreklerindeki burukluğa rağmen gülümsemek zorunda kaldılar. insanları yine bir yerden alıp başka bir yere götürdüler. belki sevdiklerine, belki sevdiklerinden uzağa; kimbilir!
yaşananları defalarca kez okuyan birisi olarak, her terminalden girişimde gözümün önüne getirmeye çalışıyorum. ne kadar da unutkan ne kadar da vurdumduymaz bir millet olmuşuz meğerse.
döndük dolaştık bir şekilde dış hatlara çıktık. olay yerini fark ettiğim anda kanım dondu, tüylerim diken diken oldu. gözlerim doldu ama tuttum. oradaki insanların hiçbiri ölmeyi hak etmeden toprak oldular. hepsi gülümsemeleriyle anıldılar. onlar fotoğraflarında öyle güzel gülümserlerken benim gözyaşı dökmem olmazdı diye geçirdim içimden. çoğu bir uçağın peşinden bakakalan havacılık aşığı insanlardı. öyle olmasa yapamazlardı işlerini. ne mutlu ki olaydan sonra, o halde bile işine giderek, gülümsemeye çalışan insanlarla birlikte çalışıyoruz.
ben her terminalden girişimde hatırlıyorum sizleri. her seferinde sizler için tekrar dua ediyorum. nur içinde yatın güzel insanlar.
ertesi gün orada bir şey yaşanmamış gibi işine gidenler ise yüreklerindeki burukluğa rağmen gülümsemek zorunda kaldılar. insanları yine bir yerden alıp başka bir yere götürdüler. belki sevdiklerine, belki sevdiklerinden uzağa; kimbilir!
yaşananları defalarca kez okuyan birisi olarak, her terminalden girişimde gözümün önüne getirmeye çalışıyorum. ne kadar da unutkan ne kadar da vurdumduymaz bir millet olmuşuz meğerse.
döndük dolaştık bir şekilde dış hatlara çıktık. olay yerini fark ettiğim anda kanım dondu, tüylerim diken diken oldu. gözlerim doldu ama tuttum. oradaki insanların hiçbiri ölmeyi hak etmeden toprak oldular. hepsi gülümsemeleriyle anıldılar. onlar fotoğraflarında öyle güzel gülümserlerken benim gözyaşı dökmem olmazdı diye geçirdim içimden. çoğu bir uçağın peşinden bakakalan havacılık aşığı insanlardı. öyle olmasa yapamazlardı işlerini. ne mutlu ki olaydan sonra, o halde bile işine giderek, gülümsemeye çalışan insanlarla birlikte çalışıyoruz.
ben her terminalden girişimde hatırlıyorum sizleri. her seferinde sizler için tekrar dua ediyorum. nur içinde yatın güzel insanlar.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar