dini sorgulamak

cok cok cok cok cok gerekli bir durum ancak yeterli donanim saglandigi takdirde. yani eline kutsal kitabi almadan kulaktan dolma bilgiyle yapmak oldukca sakincali sonuclar dogurabilir. hani su insanciklar var ya bi surenin ortasindan bi ayet secip sonrasinda " al iste bak senin tanrin boyle boyle demis; seni cahil, irz dusmani, yobaz, katil vs vs vs" moduna giriyolar ya o durum aslinda net cehalet. yani ac bi oku once. eski ahit, yeni ahit, kur'an, buda ogretileri, tao felsefesi vs vs neyi canin cekerse. ama oku once. he senin derdin yoktur cok asiri izole bi hayatin vardir; din, edebiyat yahut sanatin halka ulasan her hangi bir daliyla hicbir munasebetin olmamistir veya olmayacaktir o halde anlasilabilir bu konularda notr olman. ama gunumuzde din resmen tartisma malzemesi haline gelmistir ve bir takim guruhlar inancli kesmi gudulmesi gereken bir suru olarak gormekle yetinmedigi gibi, cobani olma hakkini da kendi bunyesinde barindirmaktadir yine kendi eksik ve haliyle hasta yetismis fikirleriyle. simdi sen dogup buyudugun cografya geregi islam sana en yakin olan semavi din. senin bu hayatta bilhassa kendi ulkende ve kendi hayatinda hosuna gitmeyen milyonlarca sorun var. bunlara cozum uretebilecek kapasitede olmadigin icin suclayacak birilerini bulman lazim ki o kafa rahatlasin. eyvallah bunu da anlayisla karsilarim. ama senin o bahsettigin ozgurlukler dunyasinda bugunku muslumanlardan cok senin yerin yok evlat.

bugun hayatinda eline fizik kitabi almamis insanin kuantum hakkinda yorum yapabilmesi mumkun mudur? ya da internetten duydugu, gordugu veya okudugu sozde bilgilerle evrim hakkinda elestiri getirebilmesi? peki bunu yapan insanlara cag disi yobaz derken; ayni bireylerin 2 satir kur'an okumadan, oradan buradan dogrulugunu yanlisligini bilmeden catir catir hakarete varacak sekilde davranmasi ironik degil mi? degil. cunku adam zaten cahil ve sorgulama yetisinden yoksun ama hayatinda bin turlu problem var ve siginacak hic bir yeri yok. e hal boyle olunca bu kardesler nefrete yenik dusuyolar ve cehalet gozlerini buruyo. bugun islam yahut her hangi bir semavi dine inanan insanlarin temel ortak noktasi; ölümü anlamlandirmaktan cok, yasami anlamlandirmaktir. cunku kimsenin hayati seninki kadar boktan degil.

bugun kutsal kitaplardaki tutarsizliklardan ve tanri inancinin sacmaligindan bahseden ateist( aslinda bu kavram oldukca acilabilir ve yanina binlercesi eklenebilir ama verilen mesaj anlasilsin kafidir. ) kafalara sorulmasi gereken tek soru sudur; senin benim tanrimla derdin ne? bugun ben, bi hatun kisisine asik olsam; bana gelip nasil asik olursun sen bu kiza amk beyinsiz cahili diyebilir misin yani boyle bi hakki kendinde mevcut gorebilir misin? ayni durum inanc konusunda da gecerlidir. duygular elbette bir veya birkac nedenden oturu meydana gelir ama duygular ancak bireyin kendisi tarafindan sorgulanabilir. yani benim sevgim yalnizca bana aittir ve dokunulamaz. islamdaki hidayet konusu da aslinda ask uzerinden aciklanabilir; hayati boyunca asik olmamis bir insana aski anlatamazsiniz. neyse konudan fazla sapmadan ozetleyeyim; din de hayatin icinde var olan her sey gibi sorgulanabilir ancak yine hayatin icinde var olan subjetif konularda oldugu gibi bu sorgu da kisinin kendi ic hesaplasmasidir ve kisinin bu sorgulamadan maksimum verimi alabilmesi icin gerekli donanima sahip olmasi gerekmektedir.