platonik aşk

ezikliktir, basitliktir, sıradanlıktır. her kim olursa olsun böyle davranmaya, onun için bu kadar üzülmeye, onu olmazsa olmaz yapmaya gerek yoktur. biri için kendinizi üzmeye değer mi? platonik aşk yaşayanlara bakıp gülüyorum. olmadıysa olmadı işte, unut gitsin. sana bu kadar acı veren sana mutluluk veremez. önce bunu kabul et. dünyada kalan tek kişi o değil, başkaları da var. ve genelde böyle olur; sen onu seversin hatta çok seversin ama o senin onu sevdiğin kadar senden nefret eder. gün gelir sevdiğiniz kişi evlenir ve siz öyle mal mal uzaktan bakarsınız. bitti artık, gitti, sonsuza kadar bir başkasının, sizin olmayacak. siz o kadar beklediniz, o kadar üzüldünüz ama o gidip başkasının oldu, başkasını kolunda girdi dünya evine, hani o çok hayallerini kurduğunuz. öyle mal mal beklemeye devam etmeyin. çıkın yeni fırsatlara açık olun.

ve gün gelir, onu o kadar bekleyip gelmediğine değil de, onca zamanın geçtiğine değil de, onu beklerken kaçırdığınız mutlu olma fırsatlarına yanarsınız. bunu acısı emin olun ki bundan daha fazla. çünkü ilki sadece bir heves, ikincisi ise kaçırılan bir fırsat ve en önemlisi pişmanlık. onu unutursunuz, çektiğiniz acıları unutursunuz ama kaçırdığınız fırsatlardan duyduğunuz pişmanlığın acısını ölüm döşeğinde bile hissedersiniz.

siiryazanadam'dan size tavsiye bir kişiye takılıp kalmayın. etrafınıza bakın o beklediğiniz kişiden daha değerli olanları göreceksiniz.