lost

dün akşam izlemediğim dizi!

aslında şimdiye kadar da hiç izlemedim.

çevremden gelen uzaylıymışım tepkilerine ve hatta servis şoförünün bile "türkçe dublajı olmamış be abi, ben orijinal sesiyle izliyordum güzel oluyordu" yorumuna rağmen izlemedim.

nedeni ise ayrık otu olmaya çabalamam, aynen king oynamam gibi.

ne mi kazanıyorum, hiiiç!

ama dün akşam josh holloway'e * yapılan muameleden sonra izlememe direncimde büyük bir artış oldu.

çevirmenin sürekli hayran bakışlarının sonucunda "ay bu çok şeker yaaaa!" diyerek kendinden geçmesinden, bergüzar korel'in sadece kendisinin mübarek eline dokunmayı istemesinden ve şebnem ferah'ın sawyer gelecek diye on bir sene sonra beyaz show'a çıkmasından sonra ayrık otu olma direncim tavana vurdu.

haa yiğidin hakkını verelim, hayatımda gördüğüm en sempatik ve cana yakın aktörlerden biriydi holloway.

ama ben bu fanatikliği algılayamıyorum.

"ayyy izlesen öyle demezsin" ya da "benim arkadaş da sen gibi saçmalıyordu bir başladı müptelası oldu" geyiklerinden de bıktım.

eminim çok güzel ve özel bir dizidir ama uzun müddet aman diliyorum kendisinden.

sırf ayrık otu olma çabasından haa, başka şeyden değil!