neşet ertaş

"meydana gelmek, vücuda gelmek. büyüyüp kat ve kamet sahibi olmak. yetişmek, ileri gelmek." demekmiş neşet.
ben merak ederim insanların adlarının anlamlarını. kırşehir'in sarı topraklarında meydana gelmiş, sazı ile vücut bulmuş, tezenesinin dokunduğu teller ile büyümüş, yetişmiş, her name ile yürümüş, her söz ile büyümüş, bir ozandır.

çok okumak, çok yaşamak, çok biriktirmek bir sanatçı için gerekli midir bilmem. ama çok anlamanın ve çok anlatabilmenin bir lütuf olduğunu düşünürüm hep.
mesela aşık veysel gözleriyle göremeden, gören gözlere neler anlatmıştır. merakım şurada başlıyor; bu kadar yüreğe dokunabilmek için kaç kitap okumalı, kaç hayat yaşamalı, kaç yola çıkılmalı, kaç acıdan geçilmeli, kaç sevdaya düşülmeli, evveli ahiri mi bilmeli?

tenine hayatın kara kederi çökmüş, sazının tellerine hayat düşmüş abdal hoşluk bıraktın ya ardında ... hoşçakal.