toplu eylem

başımızdan yakın bir zamanda geçmiş bir olayın anatomisi.

ilk duyulduğunda herhangi bir sivil toplum örgütünün düzenlemiş olduğu ve sesini yükseltmek için alanlara çıktığı türden bir durum akla gelebilir. ama bizim yaşadığımız olay bunun tamamen dışında gelişmş bir olaydır.

günümüz koşullarında isteklerini gerçekleştirmek için yapacağın eyleme kaç kişinin katıldığı gittikçe önem taşımaktadır. bu durumun farkında olarak sınav günü devamsızlık sınırını aştıkları için sınava alınmama kararı alınan beş arkadaşımızı desteklemek için biz de (yani 105 kişi) sınava girmeyeceğiz diyerek bir anlamda hocalara rest çektik. daha önce de benzer bir durum yaşanmış, olay istediğimiz gibi sonuçlanmış ve bundan cesaret alarak bu sınavda da durumu kurtaracağımıza kanaat getirmiştik. lakin be ders kurulunun hocaları bizden daha da inatçı çıktılar ve sonuçta sınav gerçekleşmedi. ilk önce kararlı gibi görünen biz arkadaşların büyük bir bölümü yavaş yavaş bir pişmanlık duyup bunun olası kötü sonuçları üzerine kafa yormaya başladık.

hepimize 0 (sıfır) verilirse buna değer miydi?, yaptığımız bu eylemin ne kadar arkasında olmalıyız?, kendileri için sınava girmemeyi göze aldığımız arkadaşlar devamsızlık yaparken haklı bir mazeretleri varmıydı? bu gibi hayati soruları iş olup bittikten sonra kendimize sormamız işin tarji-komik tarafı.

olayın akşamının nasıl geçtiğini anlatmak bile istemem o sorular bir kabus gibi üzerimizde gidip geliyordu. acaba bu arada ders çalışsam nasıl olur gibi sorular da işin cabası. neyse ertesi sabah dekan bir kaç arkadaşı çağırıp böyle br surumda aslında hepinize 0 (sıfır) verilmesi gerektiğini ama size bir hak daha verileceğini eğer bu sefer de böyle bir eylem gerçekleşirse artık acımayacağını türünden bir şeyler söyleyip sınav tarihi olarak iki hafta sonrasını gösterdi. dekan ayrıca devamsızlık yüzünden sınava giremeyen arkadaşlarımızın sınava giremeyeceğini de sözlerine eklemiş.

uzun lafın kısası bir eylemin başarısızlıkla sonuçlanmasının fotoğrafı gibi duran yukarıda anlattıklarım dayanışma örneği olarak her ne kadar güzel mesajlar taşıyorsa da neredeyse çoğu kişinin sınıfta kalmasına neden olması açısından da ibret vericidir.

burdan tüm arkadaşlarıma böyle bir işe girme ihtimalleri olması durumunda bu yazılanları akıllarının bir köşesinde not etmeleri. belki birgün lazım olur.