et

önce kendi görüşümü sonra toplum açısından fikrimi yazmak istiyorum.

1 haftadır sağlık durumum nedeniyle et ve balık ürünü tüketmeye ara vermem gerekti. büyük ihtimalle 3-4 güne normale dönerim.
şunu demek isterim ki hiç etin bu kadar burnumda tüteceğini hayal edemezdim. ne sigara(bıraktım) ne alkol(ara sıra içerim) ne de tatlı(onu da kestim) aklıma et kadar giremezmiş. hiç tahmin etmezdim ki bu kadar özleyeyim. ve vejetaryenliğin bana hiç uymadığını anladım. zaten omnivor bir canlı türüyüz bilimsel olarak. o sebeple ahlak bakımından kötü bir hisse de kadir olmuyor bu durum.

gelelim toplumsal boyutuna...

Bunu yiyemeyen insanların olmasının düşüncesi bile kötü. adam kırkta yılda bir(bayramlarda) et görebiliyor. düşünemiyorum.

bundan daha kötüsü ise adamın bu halde çocuk yapıp, ete ulaşım hakkı olmayan bir çocuk dünyaya getirmesidir. tamam çocuk yapmak herkesin hakkı olabilir eyvallah. ancak eğer sen insani bir seviyede yaşatamayacak bir çocuk dünyaya getiriyorsan bunu yapmaya ne hakkın var? hadi sen yiyemiyorsun. bir insanı böyle bir durumda dünyaya getirme hakkın var mıdır? bilmiyorum çok paradoksal meseleler.

ben herhalde et yiyemeyen bir insan olsam napar eder kendimi doyurur eğer 2 kişinin(eşim ve çocuğum) sorumluluğunu alabilecek düzeye gelebilirsem ancak o zaman evlenirdim. az mı abicim koskoca çocuk dünyaya getiriyorsun sonra soruyor niye ben böyleyim diye. onun da psikolojisi de alt üst oluyor.

nerelere girdik be. ben de tam toparlayamadım ama olsun az çok kafamdakileri aktarmışımdır.