derealizasyon

8-9 senedir içinde bulunduğum hayatımı mahveden hastalık. 5 yaşında istemsiz olarak tanrıya küfür etmeye başlamıştım. bu bayağı bir devam etti ve hep kendimi suçladım. her gece cehennemde yanacağımı düşünüp uyuyamazdım. tabi ara sıra bu obsesyonların dışavurumu olarak rahatlatıcı sesler çıkarttığım oldu ( art arda oh deyip kendimi rahatlatıyordum) kompülsiyonlarım oldu yine de hayat o kadar da kötü değildi zekiydim iyi top oynuyordum ta ki 8. sınıfa gelene kadar 8. sınıfta beynimden bir şeylerin eksildiğini hissettim dünyadan kopmaya başladığımı anlamıştım zekamı kullanmama engel olacak bir şey olduğunu hissetmiştim lakin bunu önlemek için hiç bir şey yapamadım sanki beynimin bunu yapmamı sağlayacak kısmı ilk olarak bozulmaya başlamıştı elim kolum bağlandı düşünemedim sağlıklı bir şekilde.sonuç olarak benden beklenenin daha altında bir anadolu lisesine yerleştim. liseye başladığımda gerçeklikten tam anlamıyla kopmasamda yaşadığımı hissetmiyordum. tanrıya küfür etmemin benim suçum olmadığını okb hastası olduğumu bile liseye giderken anladım .sonrasında dünyadan kopmuş bir şekilde yaşamıma devam ederken histerik olaylarda eklendi buna. ayak kaslarım sertleşti ve yürüyemedim. sabah kalkınca kaslarımı yavaş yavaş yumuşatmaya çalışıyordum lakin yatıp kalktığımda yeniden kasılmış halde oluyordu. topal da olmuştum. onlarca doktora gittim lakin kimse bir şey bulamamıştı. lise 3 e geldiğimde en kötü durumuma ulaşmıştım dünyadan kopma durumu tavan yapmıştı ölü bir varlık gibiydim arafa tam anlamıyla ulaşmıştım. hayatla yokluk arasında sıkışmanın ne berbat bir şey olduğunu öğrenmiştim. kötü olmayan bir anadolu lisesinde okuyordum ve derslerle ölü bir şekilde uğraşıp geçmeye çalışıyordum ve sınıftaki kötü insanlarla da uğraşıyordum aynı zamanda. lise 3 ten sonra gittiğim psikiyatristin verdiği ilaçlar etkisini gösterdi ve istemsiz hareketler yapmaya başlattı beni vücudum sanki yeniden dünyayla iletişim halinde olmak için tepki veriyordu. ilaçları kullanmaya başladıktan sonra aşırı derecede uykum oluyordu ve okula yastık götürüp uyuyordum hep. gel zaman git zaman üniversite sınavını bir şekilde kazandım ölü halimle 3 kez girerek . gittiğim psikologların ve psikiyatristlerin hiçbiri bana bu hastalığın adını söylemedi yaşadığımı hissetmiyorum dememe ve her şeyi anlatmama rağmen.