evlilik

çevremdeki insanların tecrübelerine bakarak düşünüyorum da, insanlar neden evleniyor çok merak ediyorum. genç yasta evlensen bir anlık hevesi aşk sanıp, anlaşamayacağın biriyle evlenerek hata yaparsın, sonra çok pişman olursun. 30larında evlensen geç kalmışsın diye bakarlar, hemen çocuk yapalım muhabbeti döner. sadakat en önemlisi. bir süre sonra sıkılmadan, birbirine saygı duyarak, severek, sıkıntıya sokmadan devam ettirmektir, hayatı paylaşmak, hayat arkadaşı olmaktır. ne çok büyük aşkla ne de tamamen mantıkla yapılmalıdır. hem anlaşacaksın, sıkılmayacaksın, hem saygı duyacaksın, hem dürüst olacak, hem aldatmayacak, hem de yatakta iyi olacak. ooo, ölme eşşeğim ölme. bu arada, kimle bir şeyler yaşasam, paylaşsam, adamlar koşa koşa evleniyor. benden 2 yaş büyük olan eski sevgilimin çocuğu bile olmuş. bir tanesi o kadar kolay evlenip boşanmıs ki,bana bile evlenirim ben seninle diyordu. ha, bu salak kafamla, evlenir miydim, koşa koşa evlenirdim ama, pat diye evlenip pat diye de boşanırdık. bir tanesi de 40 tas suyla kırklanıp, akça pakça olup mantık evliliği yapacakmış.iyi. Gitsin. ilerde, üç odalı evinde sıkıldığında beni düşünmeyecek mi? Yazık.
neyse konumuza dönersek, eski zamanlardaki evliliğin sırrı, sanırım kırılan şeyleri atmak değil de onarmak. fedakar olmak. o zaman bir birlikteliği kotarabiliriz belki de.