izmir

nisanda...inerim havalimanında, kararlı adımlarla, damar damar olmuş ellerim, çıkışta şöyle bir sağa sola bakarım, bir daha bakarım, bir ıslıkla taksiye biner aldancak a giderim. ara sokaklardan kordona. çökerim deniz kenarında bir yere, içerim bir bardak demli çayını. mutsuz bir ifadeyle kalkar konak a doğru ağır adımlarla. kemeraltı. birkaç fide alırım anneme. güneşin batışı. belki inciraltı. yeter. başka bir yere gitmem. geri dönerim. benim kimsem yok o şehirde. durmam. dönerken güneşin batışı bile umrumda olmaz. arkama bakmam. nasıl olsa whatsup var. kasmam.