kullar ve sultanlar

osmanlı tarihine olduğu zamanda değil de bugün üzerinden bakan bir kitap.

yazarı: çetin altan.

bu kitapta şu gözüme çarptı:

tarihin saklanan yüzü isimli kitabındaki bilimselliği göstermemiş çetin altan...

tabii bunda bu kitabın köşe yazılarından oluşan bir kitap olmasınında payı var ama kaynak gösterilmemiş kitapta çoğunlukla...

beni asıl şaşırtan da çetin altan'ın düne bugünün perspektifinden bakmış olması...

hep şu karşılaştırmayı yapmış çetin altan:

1700'lü yıllarda istanbul'da padişahlar kardeşlerini boğdurturken avrupa'da bilmem kim bilmem neyi icat etmişti.

şimdi bu spesifik örnek mi bize osmanlı tarihi'nin kötü, pis, kaka olduğunu; osmanlı'nın geri kalmış olduğunu?

ben hiç sanmıyorum...

o zaman ben de şunu derim:

osmanlı altın çağını yaşarken de avrupa'da büyük bilginler enginizasyonda yakılıyor, iddiaları karanlık avrupa'da kabul görmüyor, avrupa karanlıkta ilerliyordu...

e şimdi osmanlı mı daha üstün oldu?

hayır...

o zaman böyle bir tarih kitabı bilimsel yazılmamış demektir...

tabii çetin altan istediğini yazabilir, istediği fikrini belirtebilir ama..

tarihi tarihçilere bırakmalıdır...

en azından onun tarih kitapları gözümde değersiz eserlerdir...

büyük yazardır ama bu kitabında saçmalamıştır...

ayrıca osmanlı'yı kötülemek bize ne kazandıracaktır?

mesela 250 sene sonra türkiye tarihini okuyan bir genç de 1956 yılında bağımsız olarak seçilip sonradan tip'e giren çetin altan'ı böyle değerlendirse kendisi hoşnut kalacak mıdır?

kuşkusuz 4 senelik milletvekilliği döneminde çetin altan da 250 sene sonrasına göre geri kalmış olacaktır...