şeriat

laik bir sistemin en büyük saçmalığı dine imkan vererek kendi kurumlarını riske atması ve kendi kendini yok etmesidir. islamı okuyan bilir ki bir müslüman laik bir sistem için sorundur çünkü onun kitabına göre tanrı nasıl yönetileceğini söylemiştir. bu kişisel görüşü aşıp kendi fikri dışında bir alandır. müslümanın buna uyması bir inanç meselesidir. dolayısıyla bu guruplar bu inancı taşıdığı sürece laik sistemle her zaman karşı karşıya gelecek ve dinlerinin onlara yüklediği bu misyonu kullanıp bu sistemi yıkma teşebbüsünde bulunacaktır.

laik devlet tüm inanç ve görüşlere ortak ve tarafsız yaklaşıp hak tanımayı öngörürken islam kendi üzerinden bir hak dağıtımı yapar ve bu da islam dışı unsurları mağdur eden bir yan taşır. hal böyle olunca diğer unsurlar islama karşı laiklik adı altında birleşmelidir ve laikliği koruyan sistem dinde olan bu aşırılığı gidermek için reformist dincileri destekleyip dinin vahşi yapısını yok etmelerini sağlaması lazımdır.

ayrıca laikliği savunanlar ve günümüze getirenler dinin içinde olan bu yana karşı hiçbir çözüm getirmemiştir. bunu ertelemek de ayrıca gerçeği görmemektir.

din ve inanç özgürlüğü altında bir takım dinlerin içeriğini gözardı etmek bile bile diğer inanç veya inansız grupları riske atmaktır. dolayısıyla din ve inanç özgürlüğü kendi gerçekliği hesaba katılarak verilmelidir. bu yüzden dini meşrulaştırıp buna bir de özgürlük adını vermek diğer kimlikleri yok saymak ve bile bile mağdur olmasına olanak sağlamaktır.

din bir tehklikedir ve bunu görmeyen laikçi tayfa bir gün bedelini ödeyecektir.