mor menekşe

görsel

bir bahar oynaşır
tellerince gün
seyrine doyulmaz
gecelere tül
ıhlamur ağacı üfürünce gün
ispirya çiçeği belki de betül

endülüs gibiydik
şarap renginde
afakın bittiği yerlerdeydik ah..
bir başka yakardı yüreğimi gül
fecrine sinerdi ahengin günah

böylece izlerdik
birbirimizi
uzaktan uzağa iç çeker gibi
biraz akdenizdik
biraz tebrizi
müteessir hale döndüğünde gül

şimdi ne o bahar
ne o bahçeler
saçları simlenmiş
soğuk geceler
çiseli gözlerle şebneme dönmüş
bakışında şaşkın mor menekşeler...

belki fecr karanlık
belki fersizdi
belki de hayaldi
belki gerçekti
belki de vakitsiz
belki yersizdi
ansızın gelmişti
gitmemeliydi.