çar bombası

Geceleyin nükleer bombaları, hidrojen bombaları araştırıyordum ve gelmiş geçmiş en yıkıcı bombayla ilgili bir ingilizce makale bulup çevirdim. Benim çok ilgimi çeken bir konu oldu, özellikle bombanın patlama anındaki kızıla çalan gökyüzü, bulutlar ve patlamadan önceki bir saniyelik sessizlik, kıtaları baştan başa yıkabilecek ufacık atomlardan oluşan büyük bir güç. Evrenin yıkımı, kendi yapı taşını oluşturan bir maddeden olabiliyor.

**

Dünyanın en büyük bombası olma rekorunu elinde tutan Sovyet yapımı Koca ivan veya yaygın adı ile Çar Bombası'nın tarihçesi ve açıklamaları:

57 megatonluk Koca ivan, Sovyetlerin devasa gücünü bizlere açıkça gösteriyor. Nagazaki'de ve Hiroşima'da kullanılan atom bombalarının 1400 katı kadar büyüklükte bir güce sahip. Ayrıca ikinci Dünya Savaşı sırasında harcanan tüm ateş gücünün de 10 katı miktarında bir enerji açığa çıkarıyor, bu da güneşin toplam gücünün %2'sine karşılık geliyor.

O koca, devasa yıkım gücünü tek bir bombada düşünün, yalnızca bir patlamayla.

Bu yazılanlar, Çar (Tzar) Bombası'nın güç sınırlarının yalnızca yarısını temsil ediyor.

Koca ivan: Öyküsü

Haziran 1961 - Sovyet Birliği'nin ilk genel sekreteri ve aynı zamanda da önderi olan Nikita Khrushchev, hem Birleşik Krallık'ta hem de Birleşmiş Milletler'de 1958'den beri sürekli devam eden. üstü kapalı nükleer sınamaların kendi ülkesinde de yapılmasına karar verdi.

Sovyetler'in askeri gücünü ortaya koyarak herkese göstermek istedi ve Komünist Parti'nin 22. Kongresi, bunun için en uygun yerdi. Kongre toplanma aşamasında iken, bütün dünyanın gözü, batı bloğuna kimin patron olduğunu göstermek için kollarını sıvayan Khrushchev'e ve onun ülkesine dönmüştü, Krushchev, görkemli bir patlatma denemesi ile dünya tarihinin en büyük bombasını üreten kişi olmayı kendi tekeline almayı hedef edinmişti.

Ancak o dönem içerisinde, Sovyetler'in şimdiye değin patlattığı en büyük hidrojen bombası, istenilen konuyla hiçbir ilgisi bulunmayan, daha önceden yaptıkları 3 MT RDS-37 bombası idi. Ama Khrushchev, ondan daha büyük, onu aşabilecek ve Birleşmiş Milletler'in 15 MT Castle Bravo'sunu da çelimsiz bırakabilecek bir şey düşünüyordu. Böylece kongre toparlanana kadar üstünkörü tasarladığı bir patlayıcının hazır olması emrini verdi.

Khrushchev'in buyruğunu vermesi ile Victor Adamskii, Yuri Babaev, Yuri Smirnov ve Yuri Trutnev'den oluşan dört kişilik geliştirme ekibi kuruldu. 15 hafta süren tasarım ve yapım aşamasından sonra bu dört adamın uğraşlarının meyvesi 20 metre uzunluğunda, üç aşamalı termonükleer düzenek, Koca ivan olarak ortaya konuldu. Resmi olarak AN602 hidrojen bombası adıyla tanımlandırıldı.

Çünkü zaman kısıtlaması, yalnızca böyle bir bombayı yapabilmelerine zar zor olanak vermişti.

27 tonluk, Koca ivan, neredeyse kendisini taşıyan Tu-95 uçağı kadar ağırdı. Ayrıca da aşırı büyüktü, projenin üyeleri, bombayı sığdırabilmek için uçağın giriş kapılarını kesmek zorunda kaldı.

Ve 30 Ekim 1961, 11:32'de, Koca ivan, Khruschev'in tam olarak emir verdiği gibi Andrei Durnovtsev'in uçağı tarafından 6,5 mil yükseklikte aşağı bırakıldı ve Novaya Zemlya'daki deneme alanı olan Mityushikha Körfezi'ne doğru paraşütle ilerlemeye başladı. (Kuzey Kutbu) Dünyanın gelmiş geçmiş en büyük bombası, 2,5 mil yükseklikteyken patlatıldı, bombayı bırakan uçağa da kaçması için yalnızca 188 saniyelik bir zaman veriyordu. Pilot Andrei Durnovtsev'e, bu bombayı bırakma görevinden sağ çıkamama olasılığı olduğu da söylenmişti ama Andrei bu riski kabul etti.

Koca ivan'ın patlamasının neden olduğu ateş topu, dikey olarak 3 km yarıçapına ulaştı ve bombanın mantar biçimindeki duman bulutu da 168 km yükseklikteki stratosfere kadar vardı. Tepkimeden yayılan ışık, 1000 kilometre uzaktan bile görülebilmişti ve patlamanın şiddeti, Rihter ölçeğiyle 5.0 olarak belirlendi. Ayrıca bombanın patlamasından yayılan itme etkisi, yeryüzü çevresini üç kez döndü, yüksek hava basınçları oluşturdu ve deneme alanından 900 km uzaklıkta bulunan Norveç, Finlandiya ülkelerindeki kimi kasaba evlerinin camları kırıldı.

Aynı sırada Koca ivan'ın bırakıldığı bölgeden 55 kilometre uzaklıktaki terkedilmiş kasaba Severny'deki boş binalar tamamen yerle bir oldu. Sonraki denetimler ortaya koydu ki, kasabanın zemini, tümüyle buz pateni pistine dönmüştü.

Tek görgü tanığının bildirdiğine göre:

"Uçağın altındaki bulutlar ve havadakiler, güçlü bir ışıma ile silip süpürüldü. Işık, denizin yüzeyi üzerinden yayıldı ve bulutlar da parıldayıp kızarmaya ve saydamlaşmaya başladı. O sırada, hava aracımız iki bulut katmanının arasından sıyrıldı ve aşağı taraftaki boşlukta ortaya çıkan büyük, parlak turuncu topa doğru indi. Top, çok ihtişamlı ve Jupiter gibi kibirliydi. Yavaşça ve usulca yukarıya doğru süzüldü... Bulutların kırık, ince çizgisi büyümeye devam etti. Bütün dünyayı içine çekiyormuş gibi görünüyordu. Manzara mükemmeldi, olağanüstüydü, inanılmazdı."

Ve bunlar Koca ivan'ın yapabildiklerinin yalnızca yarısıydı.

Böylesine delice bir tasarım, 100 megaton patlayıcının etkisini ortaya çıkarmak için yapılmıştı. Ayrıca Çar Bombası, hızlı füzyonlu uranyum'unu ikinci ve üçüncü aşamalarında karıştırarak yararlanıyordu. Bunun yanı sıra bir sonraki güç salınımı, daha devasa bir tepkimeye de neden olabilirdi. Bu yüzden Sovyetler'in yüksek rütbeli subayları, bombanın yükünü yarı yarıya düşürerek Rus yönetimindeki yerleşim bölgelerinde olası bir nükleer facianın önüne geçmiş oldular.

Ayrıca Koca ivan, %97 oranda nükleer atık bırakmıyordu bu da onu bir anlamda çevre dostu olarak gösterebilir. Sınanmış en büyük ve en yıkıcı, insan yapımı patlayıcıydı ve aynı zamanda diğer denenmiş nükleer silahlara göre "en temizi" olma sıfatını da elinde tutuyordu.

Rus yetkililerin açıklamalarına göre, bunun katlarca fazlası büyüklükte ve yıkıcı etkili hidrojen bombalar da üretilebilirdi ancak bu silahları sınayacak boş alan yoktu.
görsel
görsel
görsel