hayata dair iç burkan detaylar

geçenlerde bir çocuktan piyango bileti aldım. merhaba dedim ve direkt oturduğu yerden kalkıp cevap verdi. verdiğim paranın üstünü vermeye çalışırken elindeki diğer biletleri önce oturduğu yere koyacaktı ama güvenemedi sonra cebine koydu. bu hareketi bi an tebessüm ettirdi beni ama buruk. sonra bir tane bilet seçtim. öyle güzel gülümseyerek öyle içten bol şanslar dedi ki... gözleri parlıyordu. sanki yakınıymışım gibi iyi dilekte bulundu. çocuk saflığı, gerçek iyi niyet. kendisi bileti satarken başkasına şans dilemek... bu güzellikle bu hayatı haketmiyor bu çocuk. şimdi o anki duygularımı ve düşüncelerimi tam anlatamıyorum. ama bana öyle şeyler düşündürdü ki ben o an kendime çok kızdım. şikayetçi olduğum, beğenmediğim o kadar çok anlamsız şey var ki. asıl rahatı ve mutluluğu hakeden bu çocuklar. keşke çocuklar çalışmak zorunda olmasalar. keşke bütün çocuklar mutlu ve huzurlu olsa.

edit: yazim hatasi.