route 66

insanların anlayamadığı iki durum var. birincisi sevmek hak, saygı duymak zorunluluktur. ikincisi sevdiğin birini seni kıran ve üzen bir hareketinden ötürü sevmemeye başlayabilirsin ve bu da hayatın içerisinde olan, gayet doğal bir durumdur.
bu yazarı severdim ama benim kalbimi kırdığı, ki hala çıkışından ötürü kendimi üzgün hissediyorum, için artık sevmiyorum. kendisiyle diyalog kurmama ve entrylerini okumama hakkına sahibim. dolayısıyla donuza ekledim.
isteyenin sevebileceği, isteyenin sevmeyebileceği yazardır. seveni vardır ama ben sevmiyorum ve bunu belirtirken hakaret ve tahrik etmiyorum. dolayısıyla bunu format izin verdiği müddetçe ifade etme hakkım var. buna da kimse karışamaz. her yazar istediği yazarı sevme, istediği yazarı sevmeme hakkına sahiptir, kimse bunu engelleyemez.
donuz listemdedir kendisi. her zamanki dileğim belli: hep mutlu olsun ama bana uzak olsun.