öğrenilmiş çaresizlik

ttnet kullanıcısı olan bendenizin sahip olduğu durumdur. fakat ben unutkan birisiyim bazen öğrendiğim şeyleri unutuyorum, bir şeyi deneyeceksem başarısızlıklarıma değil de, başarısız olursam insanların benimle dalga geçip geçmeyeceğine dikkat ediyorum. yoksa başarısız olmak genellikle birşey kaybettirmiyor.
ttnet örneğine gelecek olursak; yıllardır ttnetle konuşuruz. aramız iyi değildir. durmadan internet problemleri çıkar gerek yaşadığım bölgelerdeki kazılar bahanesiyle, gerek yağmur, rüzgar bahanesiyle gerekte altyapı sorunları saçmalıklarıyla... fakat çıkar. bende son zamanlarda sürekli ttneti arıyordum netim sürekli kesiliyordu fakat düzgün birşey yapmıyorlardı. bende geçenlerce bir perşembe günü kesildiğinde gene ttneti aramakla uğraşamam nasılsa çözemiyorlar, bir süre sonra kendiliğinden geliyor dediydim. kabullendiydim kesik internetle yaşamayı. ama internet geri gelmedi. pazar gününe geldik, internet gelmedi. internete girmem gerek. mobil verimi kullandım bende o süreye kadar. net yoksa mobil verimi harcarım biraz dedim. sonra mobilimde bitmek üzreydi ve maç izlemeyi düşündüğümden artık internete ihtiyacım var dedim. maça bir saat kala bazı nedenlerinde itmesiyle sonunda ttneti aramaya karar verdim. bir iki şey yaptırdılar ve bir şekilde kabloları çıkarıp aynı şekilde takmamla internetim eski, sürekli kesilen haline döndü. onlar farketmediler bile. ben söyledim vaayy, internetim geldi teşekkürler diye. iyi akşamlar falan dedikten sonra da kapattım.
bu öğrenilmiş çaresizlik bana belki bu konuda çok şey kaybettirmedi ama önemli bir ders oldu. yılmamalıyız. denemeliyiz, bunu gösterdi bana. oysa ben bırakın ttneti aramayı, modemi resetlemekten, kabloları tekrar tekrar bağlayıp çözmekten bile vazgeçtiydim. basit birşeydi, zaman da almıyordu, zararı yoktu ama nasılsa işe yaramayacak diyip vazgeçmiştim çözüm aramaktan. fakat çözüm olana kadar denemekteymiş meğer.

biz insanlar olumsuz sonuçlar yüzünden çok yılıyoruz. mesela, sırf biraz kilolu, antrenmansız ve hafif astımı var diye futbolcu olmayı hayalden öteye geçirmeyen, hayallerinde at gibi koşarken, gerçekte nefes nefese kalıp biraz da başı dönüyor diye futbolcu olma isteğini yok eden insanlar var. dilerim bu insanlar doğru yolun; doğru çalışma tekniklerini araştırmaktan ve çabalamaktan geçtiğini farkedebilirler.