olumu sevmiyorum

sık rastlanan, dunya bagımlılıgı sonucu ortaya cıkan soylem.

tum dunya tarihinde oldukca sık gorulmustur. ölümün kişisel olarak sindirilip kavranmasından sonra gececektir. ancak oyle derin bir konudur ki anlatmak yararsızdır.
ölümü sevmemek, istememek, kabullenmemek benim acımdan bir insanın icinde tasıyabilecegi en buyuk lanettir.

edit: bir arkadasın uktesiydi ancak yazmayı unutmusum. sanırım cennetten kovulan dı sahibi. notu su sekildeydi : sevmiyorum. hem de hiç.