ismet özel

çoğu zaman aklımda hep kazım koyuncunun meşhur sözleri dolanır
"devrimi düşünebiliriz, düşleyebiliriz. hatta yetmez bir sistem bile kurabiliriz, vay sistemimiz şöyle olsun vesaire... bunu ne zaman yaparız? devrim yaptıktan sonra... bok devrimden sonra yaparız. şu anda bunu düşünüyorsan yaparsın. yapmaya başlarsın ve hep öyle yaşarsın. bu böyle böyle çoğalır. hayatla da böyle anlamlı bir ilişki kurarsın. yolda yürürken bile yürüyüşün ona göredir, adımların öyle gider. insanlara baktığın göz değişir. herkes der, ulan bu adam ya da insan niye böyle bakıyor diye, elbette ki seni sorgulayıp anlamaz belki ama bilir, anlar, bir şey bulur yani. birisi farklı yürüyordur orada. sana bir puan yazmaz da bir şey verirsin hayata yani. bakkala bir şey davranırsın, manavdan bir şey alırken tuhaf bir ilişki kurarsın ister istemez, hoş bir ilişki kurarsın. yani, işte, hikaye bu..." bu bana direnç veriyor ayağımı bastığım kaldırım taşını bile hissetmek iliklerime kadar yaşamak istiyorum. yaşam savaşı vermek istiyorum, bazense canım çok yanıyor. insanlar canımı çok yakıyor.yolda, otobüste bir ağlamak hasıl oluyor bana o zaman da ismet özel' in dizeleri geliyor aklıma "GÖZLERiM NEMLi DEĞiL GÖZLERiM NAMLU."