küçükken atatürk ü herkes seviyor sanmak

cocuk ve masum olmaktan ileri gelir. gerci o zamanlar bile isin icinde bi gariplik oldugunu dusunmeme sebep olmustu bu asiri sevgi hali.

bir insan hatasiz olamaz ve ayni anda herkes bir kisiyi sevemezdi cunku, ya ortada yanlislari anlatilmayan ilahlastirilmis bir kisi vardi ve insanlar onu sevmek zorundaymis gibi bir baski olmaliydi ki bu sonuc ortaya ciksin.

sanirim ilkokul 3 ya da 4. siniftaydim. ogretmenimiz sultan vahdettinle ilgili konusurken cok agir hakaret iceren ifadeler kullanmaya ofkeden cildirmaya baslayinca gecmisimiz konusunda objektif olamayacagini hissettim, hala hatirlarim o ani. iste o andan itibaren bana dayatilanlari cok ciddiye almamaya basladim. daha o yasimda bu konularda cok okuyan ve bilgisine guvendigim babama sultan vahdettin ile ilgili sorular sordugumu hatirliyorum, ogretmenimin tavri asiri rahatsiz etmisti beni cunku. bana olayin aslinin oyle olmadigini, sultan vahdettin in m kemal i gorevlendirdigini dusundugunu ve bunu destekleyen cok fazla delil oldugunu soylemisti, zamani geldiginde objektif kaynaklardan bu konulari ogrenebilmem icin bana kitaplar verecekti.

o ogretmenim ataturk u de cok overdi mesela. tek kahraman oymus gibi bahseder diger herkesi gomerdi. bu yuzden kendim okuyup arastirana kadar o kitaplarda yazanlari onaylayan ogretmenimin soylediklerini hic benimsemedim. oysaki o yaslarda ogretmeninin her seyi bildigini dusunuyor cogu cocuk ve ozgur dusunmesi engelleniyor. agac yasken egilir.

her sey corap sokugu gibi geldi. sinif ogretmenime cok dikkat etmeye onu gozlemlemeye basladim. ve fakir ogrencileri icten ice asagilayan, ogretmenler gununde kendisine verilen hediyelere zerre deger vermeyen biri oldugunu fark ettim. son olarak da hatali bir resim yaptim diye beni cok uzulecegim bir sekilde rencide ettikten sonra da anlattigi her seyi ekstra sorgulamaya basladim. tum bunlari yapan kisiyi de cok fazla sevdigimi belirtmem lazim.

demek istedigim daha kucucukken cok guvendigimiz insanlar tarafindan, onlarin fikirleri asilaniyor beynimize. kaliplarla buyuyoruz. yasitlarina gore hisleri kuvvetli ve daha sorgulayici olanlar bundan bir nebze de olsa siyrilabiliyor. onun disindakiler puta tapar gibi tapiyor birilerine. ve bunu bizim egitim sistemimiz yapiyor. cunku cocuklari kandirmak cok kolay.