milliyetçilik

batıda doğmuştur. sonradan osmanlı'ya girmiş ve osmanlı'yı paramparça etmiştir. araplar milliyetçi, ermeniler milliyetçi, türkler milliyetçi olmuş birbirlerini yemişlerdir.

ittihat ve terakki cemiyeti'nin getirdiği türkçülük osmanlı devleti'nin diğer milletlerini ayaklandırtmıştır.

ermeni katliamı, süryani katliamı gibi birçok katliam getirmiştir. islam'da yasaktır.

ırkçılığa (asabiyyeye) çağıran Bizden değildir; ırkçılık için savaşan Bizden değildir; ırkçılık üzere, asabiyye uğruna ölen Bizden değildir." (Müslim, imâre 53, 57, hadis no: 1850; Ebû Dâvud, Edeb 121; ibn Mâce, Fiten 7, hadis no: 3948; Nesâî, Tahrim 27, 28)

"Asabiyet (kavmiyetçilik) dâvâsına kalkan, onu yaymaya çalışan, bu dâvâ yolunda mücâdeleye girişen Bizden değildir." (Ebû Dâvud, Edeb 112)

Vasîle bin el-Eskâ (r.a.) anlatıyor: "Ben, 'Yâ Rasûlallah! Adamın kendi kavmine bir zulüm üzerine yardım etmesi asabiyetten (ırkçılıktan) mıdır?' diye sordum. Hz. Peygamber (s.a.s.): "Evet" buyurdu." (ibn Mâce, Fiten 7, hadis no: 3949; Ebû Dâvud, Edeb 121, hadis no: 5119; Ahmed bin Hanbel, 4/107, 160)

Rasûlullah (s.a.s.)'a soruldu: "Kişinin soyunu, sülâlesini (kavmini, ulusunu) sevmesi asabiyet (kavmiyetçilik, ırkçılık) sayılır mı?" Hz. Peygamber şöyle cevap verdi: "Hayır. Lâkin kişinin kavmine zulümde yardımcı olması asabiyettir/kavmiyetçiliktir."(Ahmed bin Hanbel, 4/107, 160; ibn Mâce, Fiten 7, hadis no: 3949)