sipahi

osmanlıda atlı okçulara verilen isim.

sipahiler yeniçeri ler gibi devşirme sistemiyle değil tımar sistemiyle yetişir.bundan dolayı bir sipahi bir yeniçeriden daha ucuza mal olmuştur.yeniçerilerin aksine bütün sipahiler müslüman olarak doğmuştur.yine yeniçerilerin aksine padişah değişince ulufe almazlar.yeniçeriler ulufe için ikide bir kazan kaldırırken sipahiler taşrada asayişi sağlar.bundan dolayı padişah her zaman sipahilere daha çok güvenmiştir.ayrıca müslüman doğan sipahilerle sonradan müslüman olan yeniçeriler hemen her dönem birbirlerinden nefret etmişlerdir.bu çatışma ortamından zararlı çıkan malesef her zaman yeniçeriler olmuştur.örneğin sadece mohaçta sipahiler ok desteğiyle macar şovalyelerin saflarını bozmadıkları için (hem de bilerek) fazladan en az ikibin yeniçeri kayıp verilmiştir.

özellikle 16. ve 17. yüzyılda avrupanın korkulu rüyası olan sipahiler oklarıyla ünlüydü.yayın dışa bakan kavisli kısmına akçaağaç veya karaağaç yapıştırılarak gerilen yayın bırakıldığında daha sert bir şekilde boşalması ve bu şekilde okun menzilinin artması sağlanırdı.akçaağaç yapıştırılmış yaya altın tozlu yay,karaağaç yapıştırılmış yaya ise misk tozlu yay denirdi.sipahiler orduda ıslahat hareketleri baş gösterene kadar asla tüfek kullanmadılar.bunun nedeni batılıların söylediği gibi sipahilerin kafasının tüfek doldurmaya basmaması değil,16. yüzyıl tüfeklerinin seri doldurulamaması,at üstünde isabetli atış yapmanın imkansız oluşu ve sipahilerin sayıca az da olsa tüfek kullanan yeniçerilere benzemek istemeyişiydi.

(bkz: copy paste değil alın teri)