sözlük yazarlarının itirafları

uzun uzun gecelerin, bitmek tükenmek bilmeyen iş stresinin, görüsemiyoruz diye hatir koyduklarindan görüsmek zorunda kalinan akrabalarin, ayni ortamda mecburen bulunmak zorunda oldugum sevimsiz fesatlarin, gelen aci haberlerin, biten yazın, bitmeyen acıların, giden insanlarin, icimden uğurlayamadıklarimin ve kabul edilmis yalnızlığın ardindan sonunda yazabilecek bir kaç kelime bulabildim.

özlemek fiilini iliklerine islemis biri olarak soyleyebilirim ki; yazmak isteyipte yazamamak caysız, müziksiz, güneşsiz kalmak gibi. katlanmak derimi catlatıyor. tarifi olmayan duygular yasamanin yada kelime dağarcığımın ilk okul seviyesinde olmasından kaynaklaniyor.
çok istedim sırtımdaki kamburun, kasıklarimdaki acının, beynimdeki karincalanmanin, uykudayken ölmek istememin sebebinin ne olduģunu bildiğimi ve bütün bu acinin yaninda genzimdeki tuzunu, göğsüme damlayan terini, tenimdeki kokuyu, aynadaki görüntümüzü sevdiğim için kabullendiğimi yazmayı. hersey bu kadar yoğunken olmuyor.
ceylan ertem - son bakış!

hayattan farkli beklentileri olan insanlarin bir araya gelmesiyle oluşan bu çıkmaz hep benim finalimle sonuçlaniyor.. tek kisilik dev hayatim!

ansızın gelişlerini, hic bir sey konusmadan saatlerce muzik dinledikten hic bir sey demeden gidisini, kapima astığı dvd den derdini anlatmasini sevdigim adamdi.

itiraf ediyorum ki ;

butun iliskilerim ciddiyet meraklisi kisiler yuzunden bitti!

itiraf ediyorum ki;

sınırlandırılmaktan, sınıflandirilmaktan nefret ediyorum.

yaşasın tam bağımsız kadınlık!
yaşasın tam bağımsız hayatlar!