eve atılan kızla yapılacaklar

akılda sevişmek varsa, umut varsa geri kalan herşeye lanet edileçek durumdur.

bu gece bizde kalalım dediğinde gece boyu alınan alkol bünyeden buharlaşıp uçmuştu sanki. ayılmıştım artık. evet bu gece demiştim hayal ettiğim o gögüslere kalçalara bu gece dokunacağım.

gruptan başka birileri de gelmesin başbaşa kalalım diye alel acele çıkarmıştım mekandan. ikimizde taksinin arka koltuğuna geçmiştik. dizi dizime değdiği anda beni ateş basıyordu. acaba burada mı öpüşmeye başlamalıydım. yok dedim sonra kendi kendime sevmiyor sanırım böyle şeyleri. evet sabretmeliydim eve saklamalıydım bütün hevesimi arzumu.

aslında eve girdiğimiz anda "sessiz ol annem uyanmasın" dediğinde ters giden birşeyler olduğunu anlamıştım, öyle ya annesinin olduğu bir evde nasıl sevişebilirdi ki benimle. ama bana umut veren şeyde, aynı cümlenin içindeydi "uyanmasın demişti annem" evet sessiz bir köşede sevişe bilirdik. "gıgıkımı çıkarmam inan sen bile nefesimi duymazsın yeterki sevişelim" demek geldi içimden yutkundum sustum.

tek kişilik bir yatağın olduğu odaya geçtik yatak çok küçüktü, olsundu ya ben bu küçük yatakta annesinin olduğu evde ses çıkarmadan sevişmeye de hem razı hem hazırdım. yatağa oturduk burada yatarsın dedi kardeşim gelse de salonda yatar sen rahat et dedi. ben uzandım ışığı söndürüp çıktı. salonun ışığı odaya vuruyor, loş bir aydınlık oluyordu odada. tam sevişmelik afedersin.
ben kardeşinin gelme ihtimali olan , annesinin yan odada olduğu o evde o loş odada küçücük yatakta fazla soyunmadan ses çıkarmadan sevişmeye de razıydım.

gözlerimi tavana diktim ve beklemeye başladım, birazdan üzerine bir gecelik takıp geliçek. artık evdeki her ses her tıkırtı bende başka bir fantezi başka bir beklenti oluyordu. kaç kez odamın önüne kadar gelip döndü bilmiyorum. duyduğum her ses bana "geliyor lan" dedi sadece.
ezan sesiyle kendime geldim. sabah olmuştu ne gelen vardı ne giden. ezanla dini duygularım kabarmıştı artık 31 çekmeye de hevesim kalmamıştı. kalktım sadece gece boyu çıkardığım çoraplarımı giydim kapıyı usulca açtım kanepede sere serpe yatıyordu. suratına tokat atmak geldi içimden yapamadım. sonra annesine kızdım koca kadın ezan okunuyor namaza kalkan yok diye. ayakkabılarımı aldım kendimi sokağa attım. yol boyu yürürken temmuz sabahı, güneş yükseldikçe buzdan sevişme hayallerim erimişti her adımda.

oysa ben annesinin olduğu, kardeşinin gelme ihtimalinin bulunduğu o evde, o karanlık odada o küçücük yatakta ses çıkarmadan, soyunmadan, ezandan havanın aydınlanacağı vakte kadar, o 15-20 dk kısacık sürede sevişmeye bile razıydım...