zati sungur

savaş yüzünden bağlantılar kopunca ülkesine dönememiş bir süre almanyadaki elçiliğin desteğini görsede savaşın gidişatıyla o da kesilmiş sonraları işinde ustalaşıp arjantine kadar uzanmış.
arjantinde yaptığı gösterilerle büyük bir hayran kitlesine ulaşmış. trt güzel bir belgeselle bilgilendirme yapmış.

gösterisine başlamadan önce tam olarak hatırlamasam da "gözlerinizi ne kadar açarsanız o kadar anlayamazsınız" gibi bir şey dermiş. belgeselde geçen beni etkileyen en önemli kısım; zati sungur sahnede sanatını sergilerken izmirin yunan işgalinden kurtuluşunun haberi gelir ve öyle sevinir ki gösterisi bitmek üzereyken izleyicilere sakın kalkmayın sabaha kadar devam edeceğiz der ve cidden uzun bir süre gösteriye devam eder sonunda da izleyicileri peşine takar ve arjantinde "çok yaşa mustafa kemal, çok yaşa türkler" diye sokaklarda tempo tutarlar.

(bkz: ne mutlu türküm diyene)