ali dalyan tuncay

yillardir ilk defa gozumden yaş gelene kadar gulmemi saglayan kisi ve kaydi. herkes dinlemeli. adam sürekli evet ne oldu? diye sorunca kadinin "a bisey yok" diyisi süperdir.

odeme icin mi?
hayir odeme icin diil efendim.
ya?

telefon icin miydi?
hayir efendim.
ya?

(bkz: tek elimle suyu temizliyorum oldu iyi günler)

ali bey, dairesindeki suyu temizledikten sonra tekrar arayacağını söyleyen müşteri hizmetleri yetkilisi hanımın sözünü tutup, tüm o anlatma çabalarına tekrardan girip girmeyeceğini merak ettirmiştir.

ben bu adamın bu kızla diyaloğunu dinlediğimde her ikisine de öyle bir sempati duydum ki... kızcağız işini en iyi şekilde en kibar şekilde yapıyor, inanılmaz bir sabırla, zavallı adamın belli ki işleri kötü gitmiş, banka sıkıştırıyor diye ödü kopuyor, bi yandan ortalık batmış..
tabii ki en kopartıcı replik adamın, şaşkın bir ifade ile:
"111 mi??"
diye sorması.
ahaha, evet ulan 111 mnkym nolucak diyesi geliyor insanın..

ayrıca dünyanın en güzel beddua eden insanı.

"...şimdi su da basti burayi allah kahretmesinhh, bir elimle de suyu temizliyorum bir elimle de sizinle konuşuyorum... su basti daireyi, borularhh...ııı...kopmuşhh!"

dikkatli dinlenildiğinde, telefonun ilk açıldığı an banka yetkilisinin oldukça resmi bir tavır takındığı ancak karşıdan gelen alışılmışın dışında tepkiyle konuşmanın iki arkadaşmışçasına samimi bir havaya büründüğü anlaşılır. yer yer, arayan demirbank yetkilisi de ister istemez sinirlenir ama insanüstü de bir çabayla tekrar normale döner. kahramanımızın alacaklarımı tahsil edemedim derkenki çaresizliği ise müthiştir. en nihayetinde bu olay hepimizin başına gelebilirdi, detaylara çok fazla da takılmamak gerekir. gülümseyerek dinlenir.

—bilgi verebilir miyim?
—nasıl?