dündar taşer

Bu gün ağlayacağım, seyyah-ı fakir değilim bugün. Önce Kürşad'la Çin sarayını bastım, Malazgirt'te çılgınca cenk ettim, istanbul önünde dağlardan kalyonlar yürüttüm, cehennemi bir sıcakta Yavuz'la Sina çölümü geçtim... Bir gecede, Mete'den Mustafa Kemal'e kadar gelmiş geçmiş cümle cenklere girdim çıktım. Hepsinden de DÜNDAR nam bir yiğit yitirdim. Yorgunum, kırk yerimden yaralıyım. Ülkümün o sarp engellerle dolu uzun yolunda yılmadan ilerliyordum. Bugün bir kenara oturup ağlayacağım.
O serin ve uhrevi sükune bürünmüş mabedleri bilirsiniz.
Mihrablarda boyatan cennet bitkilerini, mozaiklere sinmiş, emsalsiz Tanrı sevgisini de... Bugün bir mabed içre dünyayı ağlayacağım.
iki sahife Kur'an okuyayım dedim, bir ayet-i kerime gelip boğazıma düğümlendi. Döndüm döndüm okudum. Bir harf dahi öteye gidemedim.
'ALLAH YOLUNDA ÖLENLER iÇiN ÖLÜ
DEMEYiNiZ - BELKi YAŞIYORLARDIR LAKiN SiZ
BiLMiYORSUNUZ... ' Sana güç gelmesin ey âlemlerin Rabbı, yüce kitabını bağrıma basıp ağlayacağım.
Şehidlik... Allah'ın cihan sulhunu temin etmesi için gönderdiği bir milletin hizmetkarı iken ölmek şehidlik değil midir?
O anlattığın hikayeyi nasıl unuturum ağabeyim? Ölümüne şahid olduğum Mehmetçik kan-ter içinde ruhunu teslim ederken ne demişti: 'TÜRK TERLEMEDEN ÖLMEZ' sen onun kumandanı değil miydin? Öyle bir askerin kumandanına yakışır bir derecede ter döktüğüne o kadar eminim ki... Türk ülküsü yolunda döktüğün her misli yaş dökünceye kadar ağlayacağım DÜNDAR ağabeyim..."
Dilaver Cebeci, Devlet Gazetesi, 26 Haziran 1972