mutluluk taslamak

21. yy'ın hastalığı, acizliği vs. artık her ne şekilde tarihe geçmesi gerekiyorsa bir an önce geçmesi gereken hede.

kişilerin birbirlerine "ben şuan o kadar mutluyum ki" düşüncesini aktarmak için adeta çırpınması gibi bir durum söz konusu. özellikle sanal ortamda, instagram, facebook gibi paylaşım platformları aracılığı ile içten içe mutlu olduklarını kanıtlamaya çalışan insanlar türedi. hatta çoğu zaman çokta mutlu olmadığı halde "o kadar mutluyum ki.." imajı yaratma çabası var. efendim bu ne çeşit bir ruh hastalığıdır?

daha geçen gün o kadar da mutlu olmadığımız halde 3000 parçalık puzzle başında geçirdiğimiz vakit üzerine seri halde fotoğraflar çekilmeye başlandı ve aynen şu şekilde paylaşıldı: "mutlu bir puzzle günü gülücük gülücük gülücük".

valla açıkçası benim içim daralıyordu o an, hiç mutlu değildim, diğer kişilerde o kadar halinden memnun değillerdi... olsaydık bile niye mutluluğumuzu başkalarına göstermeye çalışıyoruz lan?

mutluluk para gibidir bence, sahip olduğunuzda başkasına gösteriş yapmak için paylaşmanız tam bir denyoluktur kusura bakmayın ama... o paylaşma olayının reeldeki paylaşmayla zaten alakası yok. yani kalkıpta "hani hayat paylaşınca güzeldiya o yüzden" gibi bir edebiyat yapamayız. siz paranızın fotoğrafını çekip facebook'ta paylaşınca paranızı paylaşmış mı oluyorsunuz amk? *
çok sevdiğim, beğendiğim kişilerin bile böyle abuk subuk hareketlerde bulunduğunu görünce bi kötü oluyorum. insanlık bu deyıl, olmamalı. bu işte bi iş var.