istanbulun fatihinde yaşamak

Çok zor.ilk önce burdan bnm ödümü bokuma kaçıran o şerefsiz köpeklere selam söylüyorum(olaydan kopmayın birazdan çözersiniz).

Bnm en büyük isteğim istanbulda okumaktı. Öyle olmuştu da. istanbul bize göre iyi bir tercihti tabi. Oraya gitmek ayrı bir sevinç ve başarıydı. Gittim, gördüm ve gittiğim yer çok güzeldi. Fatih'te terasıyla birlikte gündüz haliçin eşsiz güzelliğini gösteren, gece ise o güzellikle emsali olmayacak bir huzur...

Bu kadar güzelliği yaşıyordum, yaşıyordum ama herşey bu kadar güzel gider mi ki. Nah gider. Gitmedi de zaten. Kış ayında sürekli g.tüm dona dona okula gittim.Sonraki günlerde de okula giderken iki tane sokak köpeği zannettiğim köpoğluköpek grubu.(benzetme yapmıyorum gerçekten köpek). Dedim:"Bn bunlara hoşt kelimesini sarf etsem" giderler ellaam. Neyse aramızda yaklaşık elli metre falan var. Bnm bunlara hoşt dememle, bunlar bana doğru bir koşmaya başladı. Ödüm bokumla beraber köpeklere saygı dururken saniyede on sekiz metre koşan ben köpeklerden kurtuldum. Bilmediğim semtte, bilmediğim yollardan okula vardım. Neyse o günü iyi kötü atlatmıştım. Ama bi kaç gün sonra..

Yokuş aşağı bir yol... karşıma altı köpek çıkınca ve bunlardan ikisi Pitbull olunca insan tırsmıyo değil(tırsmak ne kelime sıçtım altıma). Hiç o yol yokmuş gibi davransam nası olur diye düşündüm. Bu arada köpekler hırlamaya başlayınca, ne düşünmesi olduğum yerde yüz seksen derece döndüm ve direk koşmaya başladım. Piç köpeklerin hepsi peşimde koşmaya başladı. ilk iki saniye hüseyin bolt'u geçerdim, (yokuş yukarı koştuğumu unutmayalım) taaki o tökezleme denen bok gibi olayı yaşayıncaya kadar. Adımlarım üç beş metreye kadar çıktı. Kuş olup uçaydım keşke ama nerdee. Tökezleme sonucu yere üç yüz kilometre hızla çakılınca feleğim döndü. Arkama baktım ibneler hâlâ koşuyo. Ben tabi bildiğim, bilmediğim bütün dua falan ne varsa okumaya başladım. Şehadet o zamanlarda olmazsa olmazınız oluyo. Ben bu işlerle uğraşırken bi amca geldi. Hâlâ nerden geldiğini anlamış değilim. Köpeklere elindeki şemsiyeyle birer birer yapıştırıyo. Ben bu arada okumuş olduğum şeylerle bu olayın olduğunu düşündüğümden, bi ego tavan. Sanki benden bi bok oldu da.

Neyse o amca yerde bni yatarken gördü(çok anormal bi olay ya hani). Sağolsun yardım etti. Evime götürdü. O günün ödülü olarak okula gitmedim. Amk niye gidiyim. Zaten bu olaylada soğumuştum istanbuldan. Zaten hava da soğuktu. Neyse sizi bana karşı daha fazla soğutmadan, burdan o amcaya saygılarımı gönderiyorum.

Teşekkürler emicee.