son entry bukucu

bundan bir sene öncesi gerçekten çok güzeldi. tanıştığımız andan son ana kadar hatalarıyla ve doğrularıyla yanımda oldu. ben yazdım, o büktü. ben ağladım, o sildi gözyaşımı. gözyaşlarımı söndüren adam kalıbını kullanırdım ama kullanamıyorum bile, kendisi biliyor sebebini ve şu an gülümsüyor eminim.

alt tarafı sözlükten gidiyor. iletişimimiz kesilmeyecek onu da biliyorum ama neden bu denli üzüldüğümü çözemedim. bir yazar sözlükten gidiyor diye ağlanır mı? olabiliyormuş. kimsesiz hissediyorum kendimi, ıssız...

hep en yakınımdaydı. yaklaşmasını istediğim yaklaşamayacak olsa dahi uzağımda olmasına dayanamazdım. nelerim var inboxında, kim bilir, bütün hayatım? pişmanlıklarım, mutsuzluklarım, umutsuzluklarım... her defasında gülümsemeye çevirdiğin düşmüş dudaklarım. ismimizdeki kafiye gibi birlikte tam olmalıydık. bana kendimi hep çok iyi hissettirdiğin için teşekkür ederim.

şiirle başlamıştı, şiirle son bulsun. her gün senin için çiçekli şiirler yazardım. bu, tekerrürden bahseden tarihin ilk günü olsun. sen burada olmasan da burayı hep çiçeklerle, çiçekli şiirlerle donatacağım.

günün anlam ve önemini belirten şiir cemal süreya'dan. seversin sen.

Şimdi sen kalkıp gidiyorsun. Git
Gözlerin durur mu onlar da gidiyorlar. Gitsinler.
Oysa ben senin gözlerinsiz edemem bilirsin
Oysa Allah bilir bugün iyi uyanmıştık
Sevgideydi ilk açılışı gözlerimizin sırf onaydı
Bir kuş konmuş parmaklarıma uzun uzun ötmüştü
Bir sevişmek gelmiş bir daha gitmemişti
Yoktu dünlerde evelsi günlerdeki yoksulluğumuz
Sanki hiç olmamıştı

Oysa kalbim işte şuracıkta çarpıyordu
Şurda senin gözlerindeki bakımsız mavi, güzel laflı
istanbullar
Şurda da etin çoğalıyordu dokundukça lafların
dünyaların
Öyle düzeltici öyle yerine getiriciydi sevmek
Ki Karaköy köprüsüne yağmur yağarken
Bıraksalar gökyüzü kendini ikiye bölecekti
Çünkü iki kişiydik

Oysa bir bardak su yetiyordu saçlarını ıslatmaya
Bir dilim ekmeğin bir iki zeytinin başınaydı doymamız
Seni bir kere öpsem ikinin hatırı kalıyordu
iki kere öpeyim desem üçün boynu bükük
Yüzünün bitip vücudunun başladığı yerde
Memelerin vardı memelerin kahramandı sonra
Sonrası iyilik güzellik.

Cemal Süreya