günün şiiri

Odamın tavanına çizmişim suratının en has halini
Göz kırpıyorsun,kafamı her koyuşumda yastığıma
Sanki eksiltircesine ciğerlerimin pas halini
Gamzelerin renk katıyor ,iyice yukarı baktığımda
Ellerin geliyor önüme,o soğuk deniz esintisiyle üşüyen ellerin
Bir şeyler anlatıyorsun yine alel acele,ama yine üşüyor ellerin
Üşüyor çünkü biliyorum,üzerleri bir dolu kızıllık
Bilirsin,yeter ki üşüme,ben unuturum ağrımdı,sızımdı..
Bilirsin sana yazarım güneşli tüm şiirleri
Sana okurum yıldızları,semayı ve tan vaktini
Bilirsin uykum kaçmaz kolayca,gözüm takılmamışsa tavana
Martılar çalamaz can simidimi,dalmamışsam o deniz gözlere

Dedim ya,sen varsın diye odamda tepeden bana bakan
Tutamayıp bir iki damla yaş akınca yastığıma ,çeviren suratını
Bir gün denizle gelip,ertesi gün dağlar ile tur atan
Yukarıdan bakıp,aşağıdakini şiddete sürükleyen sen..
Evet,o senin üzerini bugün yine senle kapatacaklar
Havası değişmeliymiş duvarların ve odamın
Peki yine gelir mi o tepeden bakan sen?
Ya hayalin bile olmazsa ,bu sefer,içi parçalanır bu enterasan adamın..
Tadı kaçar uykuların,sefil yorgan ve eksik yastığın
Bastığım adım dahi yeterince anlam ifade etmez
Her ne olursa olsun,ben biliyorum
Giden gitse bile gözleri sevdiğini terketmez