ilk

en başta olan (zamansal-uzaysal). en sonda olan ile bazen eşitlenir, kullanılması dil yanlışı da olsa mümkündür.

örneksiz olmaz;
bir insanla ilk defa tanışmışsınızdır ve bu ikinci görüşmenizdir, ilk görüşme ile ilgili alıntı yaparken şunları diyebilirsiniz;
- "sizinle en son görüşmemizde belirttiğim üzere...", ya da
- "sizinle ilk görüşmemizde belirttiğim üzere...". ikisi de zamansal ve uzaysal olarak aynı noktayı işaret eder, ama ilk görüşme demek daha doğrudur.

zaman süreçlerine t0,t1,...,tn dizisi dersek. to, ilk görüşmenin gerçekleştiği an ise t1 anı için t0, son görüşmedir. yani t0=t1, bu bir sene de olabilir bir gün de ve sadece t1 anında geçerlidir.

en başta, ilk ile son eşittir. sonra zaman ilerledikçe araları açılır. birbirlerini görmez olurlar. en baştaki ilk her daim yerini korur, en son ise bilinmezler içindedir artık.

ilk bilindiği için güzeldir, en son ise bilinmediğinden genelde sevilmez, nedense genelde ölüm, ayrılık gibi durumlara karşılık gelir. sevildikleri anlar da vardır;"en son sınav", "askerliğin son günü" gibi ama bunlar bilindiklerinden dolayı sevilirler.

(bkz: istisnalar kaideyi bozmaz)