yalvarmak

En çaresiz anlarda yapılan, acizliğin büyük göstergesi.

Bu sabah yine ter içinde uyandım bir kabustan. Mahşeri gördüm. insanlar ayetlerde anlatıldığı gibi bölük bölük olmuşlardı. Son birkaç dakika verilmiş bize kurtarmamız için kendimizi. Elimizdeki o son birkaç dakikaya bir ömrün özetini koymak zorundayız. Herkes bir biri ardına yürüyor. Her yer insan. Her yer. Ve birbirlerine tebessüm ediyor iyi insanlar. Ama yüzleri karanlık milyarlarca insan da var..Fakat kimin hangi bölüğün peşinden gideceği henüz belli olmamış.

Son namaz kılınıyor. Dünyadaki tüm insanlar saf saf durmuş secdeye varıyor. Benim ise abdest almam lazım. Koşuyorum çeşmeye. Abdesti alıyorum ama namaza yetişemiyorum. "Bitti" diyorlar. "Zaman doldu". Orda ağlayarak "ne olur bir dakika verin ben de namazımı kılayım ben de secdeye varayım" diyorum. Bir taraftan da insanlar yürümeye başlıyor. Kimin hangi tarafa gideceği belli olmuş. Ve ben hala ortada kalmış yalvarıyorum..