kayahan

bundan uzun yıllar önce, hayatımın en buhranlı zamanlarında bana ve gözyaşlarıma eşlik etmiş gönül insanı.

eserlerindeki hislilik, tutku, sevgi, kırgınlık ve zaman zaman öfke insanın içine işler. gönül sahibi olup da buna karşı koymak zordur. çünkü yüce ve temiz bir gönülden doğmuştur bu eserler. gönülden gönüle köprü kurarlar. ve öyle her bestekarın harcı da değildir kayahan şarkıları gibi şarkı yapmak. şahsına münhasır eserler yapmıştır büyükusta.

onun eserlerini kimse onun kadar içten, yürekten ve tutkuyla seslendiremez. bir nilüfer denen şarkı söylemesi bağırmaktan ibaret ruhsuz yorumcunun nasıl söylediğine bakın onun eserlerini, bir de kayahan'ın. bence kıyası bile hatadır. kayahan'ın eserleri aynı zamanda onun evlatlarıdır da. başka hiç kimse, çocuklarına kendi babası kadar şefkatli, içten olamaz.

sanatçılığı kadar kişiliği de kaliteli bir adamdı kayahan'ın. ister sevin, ister sevmeyin. ama takdir edin. çünkü adam, çizgisini hayatı boyunca hep korudu. neye inandıysa ona göre konuştu, ona göre yaşadı. kimseye eyvallahı olmadı. delikanlı oldu hep.

aramızdan ayrılmasıyla birlikte televizyon kanallarında sürekli kayahan ın en iyileri denen albümün reklamı yapılmakta ya da iteklenmeye çalışılmakta, tabiri caizse. türkiye'de şimdiye kadar çıkmış tribute albümlerin nasıl birer rezalet olduğunu (istisnası vardır) göz önünde bulundurunca, bu albümden uzak durmak gerektiğini söylemek zorundayım. albümden birkaç şarkı dinlemem kafi oldu zaten. her zamanki gibi ticari kaygılarla yapılmış ve daha önemlisi güzel eserlerin içine nasıl sıçılırın vesikası olmuş yeni bir tribute saçmalığı. almayın onu! onun yerine gidin kayahan'ın orijinal cd'lerini, kasetlerini alıp koleksiyonunu yapın.