öğle saati

murathan mungan şiiri.

dökülen yemişlerin sessizliği
güz aydınlığı
uzakta bir çıkrık öğleyi böler ikiye
renkler kendini dener otla, kabukla, bulutla
değiştirir gömleğini arklardan gelen sular
uykusu yarım kalmış tenha kuyularda
eteklerinde ufkun çizgisi
geçen yıldan bu yana ne kadar uzadığını
ölçer kır
birbirlerinin gölgesinde uzayıp büyüyen
ağaçların dinginliği çepeçevre kuşatır öğle saatini
su uyur, yelkovan durur
çocukluğumda yağan bir karın adı olur ansızın
ansızın bir kuş sürüsü gürültüsünü çizer güze
dünyanın almadığı saatlerdir
hiçbir şey benzemez başka bir şeye
kimse kimseye bir şey yapamaz sanki
iyilik de kötülük de masumdur her şeyden
belki yalnızca yüzümüze doğru ağır ağır açılan
uyku sonrası bir bakış
iyi gelir bize
belki o zaman.

suyunu değiştiren kuyu gibi herkes uykudayken
uğultusunu çok uzaklara götürmüş
kahverengide karar kılan uyku sonrası bir bakış
durdurur yağan kan
bir öğle saatinde yaz bitmeden

haziran 1991, ludwigshafen

yaz geçer, metis yayınları, 1992