iphone 3gs

taş gibin, kaya gibin telefon. sanırsam 3310'dan sonra çıkarılan en sağlam telefon.
2 kere suya, 1 kere kirli suyla dolu vileda kovasına, 1 kere 1. kattan aşağıya, ve milyonlarca kez ağağı yukarı 1 m. mesafeden yere düştü.
suya düştüğünde hiç kapatmadım, kurusun diye de beklemedim. gayet çatır çutur kullandım. hiç de sorun çıkarmazdı.
en fazla yaptığı şey 15 dk boyunca sesinin çıkmaması idi.
bugüne kadar. *
en yakın arkadaşım yanımda 3 kere iphone 6 kırınca etraftakiler bunun için "ne sağlam amk" deyip duruyordu.
kimin gözü kaldıysa çıksın ortaya, vallaha bir şey yapmayacağım.

bugün kucağımda dururken huysuzlandı ve yere düştü.
normalde insanlar ellerini birbirine vurup "vah va" der ve sonucu görmeyi beklerler. ben düşürdüğümde kimse bir tepki vermez, biliyorlar bir şey olmadığını.

telefonu yerden bir kaldırdım ekran kırık.
hayat yine hiç beklemediğim bir yerden attı tokadını.
çalışıyordu ama bir gariplik vardı, fark ettim ki sesi çıkmıyor.
ben de ne yapayım, sol yanağımı çevirdim sözlük. oradan da yedik okkalı bir tane.
sonra fark ettik ki home tuşu çalışmıyor ve açık iken şarj olmuyor.

evladım gibi gördüğüm telefonum bugün ilkokulda ilk defa dayak yiyen çocuk gibi, üzgün ve bitkin.