gizli ateist olmak

eski ben.

babamın "yukarıda allah olsaydı, dünyada adalet olurdu" sözü ile başladı her şey. ateist miydi lan babam?
babam haksız olamazdı...
küçüktüm. dinle, kitapla çok işim olmamıştı o zamana kadar, gusül abdesti almanın dışına çıkamamıştım.

arkadaşlarım tarafından ilk camiye çağrıldığımda bahane buldum. iki , üç...
bu böyle gitmezdi. bir kılıf bulmalıydım.

sonra kelimelerin arasında boğulmaya başladım.
ateizm, deizm, teizm... "neyim lan ben" diye düşünüyordum hep.
ergenlik çağında kimlik bulma çabasıydı hepsi...

birkaç sene sonra buldum. hiçbir şeye inanmıyordum. kendimi dinle ilgili veya ilgisiz olarak nitelendirmek istemiyordum.
güzel bir cümle seçtim.
"önümüzdeki 15 yıl içinde herhangi bir dine mensup olmayı düşünmüyorum"

uzun zaman böyle gitti.
sonra yakın bir arkadaşımın facebook güncellemesini gördüm. "deist"
iyi cesaret diye düşündüm. ben de yapmalıydım.
o kadar cesaretli olamadım. "wtf" yapmakla yetindim.

birkaç sene sonra tekrar aynı kafaya geçtim.
"önümüzdeki 10 sene herhangi bir dine mensup olmayı düşünmüyorum"

şimdi mi?
yukarıda allah olsaydı, dünyada adalet olurdu.