reyhan karaca

aman diyorum adli gubik, koftiden kelli sarkisinin "zamane" gudumlu klibini gorup de, "hay dinlemez olaydim bea" seklinde tepkilerle dinledikten sonra, kendisi hakkindaki goruslerimi iyice barajin altina dusurmus sarkici (msi) birisiymis bu abla...

orta bilmemkaclara giderken az mi dinlerdik, hele hele yaz aylarinda sevdik sevdalandik dedigi zamanlar, bulunduguz sahil ortaminda dinleye dinleye kusturacak kivama gelirdi kendisini, o kadar sene ele avuca gelen bir parca yapmamis olsa da, kimi zaman ama sabah sekerleri modunda programlarda kimi zaman da alakasiz yerlerde gozumuze gozumuze sokardi kendisini, nitekim yine de hanim hanim goruntusunten fire vermeyen, etli sutluye karismayan, ileri geri konusmayan formundaki goruntusu ile pek bir takdirlere mazhar da olmustu kendisi bunyemce...

bu sallapati sarkisini gorunce de tren cikti yalniz raylardan anacim dedim sanki, ne yaptin be teyze sen diyesim geldi, gelmissin teyzem yasina, ayakkabi boyacisina verirsin ya ayakkabilari, sonuna dogru cila surer, suratinizi dayasaniz karsinidan goreceginiz ayna kivamina getirir ayakkabinizi; iste reyhan abla da boyle olmus dedim; parlatmislar, cilalamislar, guya bir de zamanin sound (!) unu yakalamislar, reyhan abla miz 20 sene genclesmis, yuru be kim tutar seni diyorum...