sendeanlat

ben tecavüze uğramadım!

tecavüze uğramak? benim bedenimin benim isteğim dışında, hatta zorbalıkla bir başkasının hazzına yem olması.

evet, ben tecavüze uğramadım ama bu bahsettiğim olayı yaşadım.

paylaşmalıyım ki birileri belki ders çıkarır. belki o şerefsiz bu yazıyı okuyan birinin tanıdığıdır. belki onun gibi şerefsizler vardır bu yazıyı okuyan ya da birileri onlara bu yazıdan bahsedeceklerdir.

paylaşalım ki ders olsun, paylaşalım ki ses olsun. birileri artık dokunmasınlar kadınların masumluklarına. paylaşalım ki anneler, babalar evlatlarını, gözlerinden sakındıkları yavrularını gözleri arkada kalmadan çıkarabilsinler hayvanlarla dolu bu toplumun içine. paylaşalım ki ıslah olsunlar, yapmasınlar!!!!!!!!

üniversite 2. sınıf öğrencisiydim. okul harçlığımı kendim çıkarmak zorundaydım, o gün de istanbul sultanbeyli de bir tanıtım işi vardı. iş bitiminde çalışma arkadaşlarımla beraber dönerim hep, o gün beni durağa bıraktılar başka işleri olduğu için ayrıldılar yanımdan. saat akşam 9 civarı. bekleyelim bindirelim dediler yok ya siz gidin otobüs gelecek bineceğim zaten merak etmeyin dedim. nerden bilebiliriz ki, nerden aklımıza gelsin ki otobüs durağında bi hayvanın tacizine maruz kalacağım?

otobüs gelecek ben de binip gidecektim yurduma. etraf sessiz sakin dükkanlar kapanmış. oturdum beklemeye başladım. otobüs yerine gözlüklü, kır saçlı bi adam geldi durağa ben bi ucuna o bi ucuna oturdu bekliyoruz. otobüs onun oturduğu yönden geleceği için o tarafa dönmek zorundayım. ama adamın bakışlarını hissettiğim için eğdim kafamı önüme gelince fark ederim nasılsa otobüsü diye başım önümde bekliyorum. gözlerini unutamıyorum mesela. o aç, o hayvani bakışları nerde görsem tanırım.

otobüs gelmek bilmiyor, içten içe korkuyorum ama kalkıp da gidemiyorum hayatımda ilk defa gittiğim bir yer sağa gitsem kaybolurum sola gitsem kaybolurum. birden adamın değişik sesler çıkardığını duydum kafamı çevirmemle elini eşofmanının içinden hareket ettirdiğini gördüm. gördüğümü anlayınca daha da hızlandı şerefsiz. ben kalkıp durağın yan tarafına onun beni göremeyeceği bir yere kaçmakta buldum çareyi. otobüs şimdi gelecek ve ben binip buradan defolup gideceğim diye bekliyorum sabırsızlıkla. ama pislik henüz tatmin olamamış olacak ki durağın ön tarafından gelip tam karşımda durdu ve devam etti eylemini gerçekleştirmeye.

kımıldayamadım. hareket edersem üzerime gelir bana doğru bir adım atar bana dokunur diye nefes bile alamadım, kafamı kaldıramadım, sesimi çıkaramadım sadece otobüs gelsin ve ben defolup gideyim oradan istedim. o sesler çıkararak bu yaptığından haz alarak devam ediyordu bense titreyerek otobüsü beklemeye devam ediyordum. bi cesaret yürüdüm aşağıya doğru ve otobüsün geldiğini gördüm uzaktan. o da görmüş ve korkmuş olacak ki kaybolmuş ortalıktan. otobüse adım attığım gibi ağlamaya başladım. kimse gelip sormasın diye en arkaya geçip sessiz sessiz ağladım. yurda geldiğimde hala elim ayağım titriyordu oda arkadaşlarım sağolsunlar toparladılar beni.

20 yaşındaydım. çalışıp kazanıp harçlığımı çıkarmaya hakkım yok mu benim. üzerimde iş kıyafetlerim. kot pantolon siyah boğazlı kazak. kış ayları hava buz gibi elimde eldiven kafamda bere var kalın uzun bir mont var üzerimde. ne teşhir ne tahrik söz konusu. adamın zihniyeti bozukken hiç bir önemi yok ne giydiğinizin ne sürdüğünüzün ne taktığınızın.

ben tecavüze uğramadım. ama benim özgürlüğüm tecavüze uğradı o akşam.

benim korkusuzluğum, cesaretim tecavüze uğradı.

o ve onun gibi iğrenç mahluklara sesleniyorum. birkaç dakikalık bir haz için bir kadının, bir genç kızın kendine güvenine tecavüz etmeyin. bırakın çalışalım, kazanalım, bırakın toplumda yer alalım, bırakın biz de varız diyelim. bırakın sesimiz çıksın. kahkaha da atabilelim, gülelim. hatta istediğimiz gibi giyinelim.

ben bir öğretmenim şu an o şerefsiz gibiler yetişmesin diye elimden geleni yapıyorum kendimce. sevgiyi, sarılmayı, öğretiyorum. öpüyorum öğrencilerimi, başlarını okşuyorum. anne babasından görmediyse belki benden gördüğü sevgi şevkat verir ona, içini yumuşatır diye. kız erkek ayrımı yapmadan birbirine vuran öğrencilerin tenefüsünü iptal ediyorum. şiddete alışmasınlar diye. ben onunla oturmam diyenleri özellikle kız erkek oturtuyorum, yarın öbürgün bir kızla yan yanayken aklı başından uçmasın diye.

ne bileyim işte siz de anlatın siz de elinizden geleni yapın. böyle bir olay gördüğünüzde tepki gösterin sessiz kalmayın ne olur.

evet, ben tecavüze uğramadım. şanslı mıyım? hayır, bu ülkede kadına yönelik bu eğilim devam ettikçe hemcinslerim özgürce korkusuzca yaşamaya başlamadan şanslı değilim. hala tehlike içerisindeyim. her an başıma bir şey gelebilir. dolmuşla evime dönerken kaçırılabilirim mesela. defalarca bıçaklanıp, levyeyle darbeler alıp sonra ellerim kesilebilir ve yakılıp bir nehire atılabilirim. şaka gibi değil mi ülke gündemimizdeki olaya bakın.

lütfen sosyal medyada dikkat çekmekten fazlasını yapın. elinizden ne geliyorsa onu. ama bir şeyler yapın.

evet, ben tecavüze uğramadım,

ama bil ki canım ülkem bu ve bu gibi olaylarla her gün defalarca ırzına geçiliyor senin, benim, bizim.