özgecan aslan

bu kızımızın ailesinin bir yakını olsam, nasıl teselli verebilirdim acaba diye bütün gündür aralıklı aralıklı düşünüyorum. bulabildiğim tek şey şu; sizin kızınız hiç bir şey yapmadı anacığım, babacığım. kimseye bir zarar vermedi. sadece en aşağılığından orrospu çocuklarının kurbanı edildi. tertemiz gitti toprağa. acı ama masum...

peki ya bu tecavüzcü orrospu çocuğunun çıkarttıkları? onların aileleri, yakınındakiler, arkadaşları? herhalde şu dünyada kendisini en aşağılık hissetmesi gerekenler onlar olmalı. öyle ki, yemek bile yiyememeleri lazım. nefes bile alamamaları lazım. sokağa çıkmak şöyle dursun, herhangi bir hayvanla bile aynı kafese konulmamaları lazım. kendi zihinlerinin bokunda boğulmaları lazım. bundan daha azını hak etmiyorlar.

idam cezasına gelince... bunca zamandır karşı çıktım. canı veren biz değiliz ki biz alalım dedim. şiddet meşrulaştırılmamalı, toplum düzeni için dahi olsa, her ne yapmış olursa olsun bir insanın varlığı sona erdirilmemeli dedim. şimdi görüyorum ki yanılmışım. eğer bu ve bunun gibi aşağılıklara idam cezası uygulansaydı, belki de özgecan şu an aramızda olacaktı. bunlar insan gibi yaşamıyorlar ki insan gibi yargılansınlar.

son sözüm de içinde yaşadığımız topluma. çoluğunuza çocuğunuza önce ahlak öğretin artık amk andavalları. iki yaşındaki bebeğe baş örtüsü öğretmeye kalkıyorsunuz. daha konuşmayı yeni sökmüş çocuğa dua ezberletiyorsunuz zorla. kafası zibilyon tane piçlikle, puştlukla dolu hacılara, hocalara teslim edince çocuğunuzu, artık o çocuk namuslu ahlaklı bir birey olur, vatan evladı olur sanıyorsunuz.

tahmin edin ne oluyor? evet, o çocuk tam da sizin istediğiniz gibi "müslüman bir vatansever" oluyor tıpkı şu eliyle kurt işareti yapan dallama gibi. ama her şeyi boş kalıyor. ne ahlakın içini doldurabiliyor, ne namusun, ne vatanseverliğin. ahlakı "elhamdülillah müslümanım" demekten, namusu anasının bacısının bacak arasına sahip çıkmaktan, vatanseverliği de eliyle kurt işareti yapıp ferdi tayfur dinlemekten ibaret sanıyor doğurduğunuz fırlatmalar. işte bu serseri kurşunlar kimi zaman minibüste gözlerine kestirdikleri bir kıza tecavüz ediyorlar, kimi zaman el kadar bebeğe halleniyorlar, kimi zaman siktiğimin bir maçı sonrası oraya buraya sıktıkları kurşunlarla can alıyorlar, kimi zaman "sen bana mı bakıyon lan" deyip kendi türlerinin çok çok üzerinde bir ırka; insan ırkına saldırıyorlar.

üç çocuk, beş çocuk tartışana kadar insanlara "insan" doğurmalarını öğretmek lazım. bırakalım da sayıya onlar karar versinler ama insan doğursunlar önce. böyle ne idüğü belirsiz ucubeleri değil! son tahlilde görülüyor ki insan doğulmuyor, insan olunuyor.