iş ortamları

sahnedir.

her çalışan kendine biçilmiş rolü mesai saatleri içinde oynar. akşam maskesini çıkarıp masasına bırakır ve yarın sabah ki performansı için hazırlanır.

şimdi bir düşünün sizin iş ortamınızda siz nesiniz? başrol oyuncusu mu figüran mı yoksa tüm kurguyu belirleyebilecek güçte ki senarist mi?

her ne olursa olsun size ayrılan sürenin sonuna geldiğinizde, saygı ile eğilir, referansınızı verir ve sahneyi terk edersiniz.

iş ortamları sizden gerçekçi, samimi olmanızı beklemez ve de istemez. sadece size biçilen rolü oynamanızı ister. bir rol biter ve bir diğeri başlar. oyuncular değişip aslında rollerin farklılık göstermediği bitmeyecek bir dizidir.

her dizi gibi 3.sezondan sonra sıkmaya başlar, haliyle insan yeni iş ortamları aramaya başlar. kimisi rahat kimisi kasınçtır.

beğensekte beğenmesekte iş ortamı bir sahnedir. oynayabilene.

(bkz: istifa etmenin verdiği dayanılmaz zevk)