özlemek

artık özlem çekilemez bir hal aldı son günlerde, gördüğüm her beden tanıştığım her kız unutmak için bir şeyler yaşamaya çalıştığım eski sevgilim bile herkeste onu hatırladım. Herkes sanki onu hatırlatmak için var etrafımda sinir olum onu hatırladıkça söyledikleri yaptıkları beni istemediğini söylemesi bile o çıkmıyor aklımdan deli divane bir aşık oldum 28 eylülde bir sene oldu onu tanıyalı saatine dakikasına kadar aklımda aslında.
Katlanamıyorum etrafıma baktıkça onu hatırlamaktan her arkadaşımda onu görmekten her arkadaşım izlerini taşıyor taşıtıyor sanki sadece fotoğraflarda yüzünü görmek bile sonsuz bir özlem yaratıyor artık. Aklıma geldiğinde iştahım kapanıyor dünyanın en pesimist insanı oluyorum sanki yok.. yok.. benim gibi büyümeyi beceremeyen hep çocuk kalan biri hayatında bir kere aşık olabilirdi o da bana vurdu fakat ne vurmak 1 senedir iki yakamı bir araya getiremedim çocuksun demişti bana evet çocuktum büyümedim büyüyemedim ama sevdim sevmenin ne demek olduğunu onunla öğrendim.

özet geçmek gerekirse sevmeyin arkadaşlar sevipte karşılık bulamazsanız dünyanın en çirkin insanı olduğunuzu düşünürsünüz.

Saygılar.