ev

ışıklar kapanınca duvarlarının kıvrımlarını bildiğinden rahatça tuvaletin yolunu bulabildiğin,

her bir güne seni koynunda taşayan dört duvar.

ama insan işte alır o dört duvarı, binbir anlam yükler; kahkalarıyla, gözyaşlarıyla..

kapının başında tebessümle karşılamaktır geleni; ev.

ha bir de börek kokusu...