aşk

platonik olanı haricinde yalan dolandan ibarettir. sevgililik saçmalığına ve zinalara sürükler. platonik olmasını ve kalmasını istemek ise aslında harikadır. lakin herkes her zaman daha fazlasını ister. cesareti illa bir zaman sonra bulur ve şansını dener. bilir aslında olmayacağını ama ne kaybedebilirim ki der yada denilir çevresinde bu.

aslında gitmese uzaktan devam etse sevmeye, her zaman hayallerini kurarak devam etse sevmeye herşey daha güzel olur, umutlar yitirilmezdi.

umut çok tehlikelidir aslında. umut bir insanı öldürebilir bile. bazende insan bu kurduğu hayalleri gerçekleştirmek ister. hayal olarak kaldıkları süreç içerisinde daima soluk kalacağını bildiği ve sadece kafasının içinde kalacağını bildiği bu büyük duyguyu paylaşmak ister.

insan paylaşmak ister ama insan muamelesi görmeden acımasızda reddedilmesi, o uzuuun sevmekten korkutacak döneme sokar insanı. artık sevmekten, aşık olmaktan korkar. zaten insan isteyerek aşık olamaz. bir bakmış ki artık o hep aklında. aşık olmamak için içinde aşığı öldürür. yaralı kalbiyle devam eder. hiçbir kimseye sokmaz oraya. kimse tarafından bir daha bu hakarete maruz kalmamak için ya uzaktan sever, ölümüne belli etmeden, daima platonik olarak...

yada artık sevmez, sevmek onun için umutsuzluğu ifade eder...

aşk karmaşadır, kaostur insan için aslında. her haliyle bir kaos. karşılık görmek, size gülümsemesinin sizdeki etkisi büyük bir kaostur aslında. tarifi imkansız...