promete

tevfik fikret'in papaz olan oğlu için yazdığı şiir.

duy yüreğinde her dakika
ateşten gagasını büyük hasretin,
kendi kendine durmadan şunu de:
neden onlar gökte, ben çukurda?
neden güler bana dünya âlem?
ben neden iki gözü iki çeşme?
yükselmek göklere, gülmek gibi var mı?
bir gün açarsa gözünü şu hasta vatan,
ne varsa yüklen getir bilimin dört bucağından,
gelecek günlerinin bilinmeyen elektrikçisi
aydınlığa, bolluğa susamış halkın.
uyuşukluğu yok eden ne varsa getir,
yüreği, özü, kafayı besleyen,
durma, onlara can ver, can.
o masallar kahramanı örnek olsun sana,
hani kutsal ateşi çalmış getirmişti gökten.
kimsin, nesin, bilmesin vatsın seni bir tek insan!