süleyman seba

1977 doğumluyum. Sayende çocukluğumuz ve gençliğimiz gurur dolu geçti. Başımız dimdikti. Saba televizyonları senin zannederdik küçüklüğümüzde. Kolej takımı diye bir olgu yarattın. Ve sen de her fani gibi göçtün gittin Süleyman Baba.

Biliyoruz ve inanıyoruz ki inna lillahi ve inna ileyhi raciun.

Rabbim bu kadar müsaade etmiş. Ama Arena'da senin atacağın sembolik golde tribünler desibel rekoru kıracaktı adını göklere mühürleyecekti be Süleyman Baba.

Dün akşam haberi aldığımda öyle bir ahhhhhh çektim ki eşim mutfaktan koşarak yanıma koştu ne oldu diye.

Seba öldü diyemedim be Süleyman Baba. Sadece çocukluğum öldü diyebildim.

Rabbim gani gani rahmet eylesin. Seni tanıyan bir nesil olmaktan gurur duyuyorum Süleyman Baba.

Tüm Beşiktaşlılar bu şiir ile hatırlayacaklar seni artık: sizin hiç babanız öldü mü

Eski dostlar artık gözleri daha bir dolduracak Süleyman Baba!

Nur içinde yat!